Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα ο χώρος αθλοπαιδιών στην Πεσσάδα δεν είναι απλώς απογοητευτική· είναι σοκαριστική. Είναι μια εικόνα που πληγώνει, που εξοργίζει, που εκθέτει ολόκληρη την κοινότητα. Εκεί όπου κάποτε έπαιζαν παιδιά, όπου νέοι αθλούνταν, όπου ο δημόσιος χώρος είχε ζωή, σήμερα κυριαρχεί η εγκατάλειψη, η αδιαφορία και η πλήρης απαξίωση.
Και το ερώτημα είναι αναπόφευκτο:
Τι κάνετε, κ. Πρόεδρε της Τοπικής Κοινότητας της Πεσσάδας; Πώς δικαιολογείται αυτή η εικόνα ντροπής; Πώς γίνεται ένας χώρος που θα έπρεπε να είναι ασφαλής, καθαρός και λειτουργικός να έχει αφεθεί στην τύχη του;Τι κάνουν οι Αντιδήμαρχοι κα. Κρυσταλλία Μιχαλάτου και κ. Διονύσης Κωνσταντάτος για αυτή την κατάσταση; Πώς γίνεται η Πεσσάδα να παρουσιάζει εικόνες τέτοιας εγκατάλειψης, χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση από όσους έχουν εκλεγεί για να προστατεύουν και να υπηρετούν την περιοχή;
Η σπασμένη μπασκέτα, πεσμένη και παρατημένη, παραμένει εκεί σαν παγίδα. Κανείς δεν την απομάκρυνε, κανείς δεν φρόντισε να εξασφαλίσει ότι δεν θα τραυματιστεί κάποιο παιδί ή κάτοικος. Η εικόνα της, σκουριασμένη και εγκαταλελειμμένη, είναι σύμβολο μιας αδιαφορίας που δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο χώρος έχει μετατραπεί σε άτυπη χωματερή υλικών εκσκαφής. Χώματα, χαλίκια, μπάζα, κομμάτια σκυροδέματος και κάθε λογής υλικό έχουν αφεθεί ανεξέλεγκτα, δημιουργώντας μια εικόνα που όχι μόνο προσβάλλει την αισθητική του τόπου, αλλά και εγείρει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και υγιεινής.
Πώς επιτρέπεται κάτι τέτοιο; Πώς γίνεται ένας χώρος που δεν επιτρέπεται να φιλοξενεί τέτοια υλικά να έχει μετατραπεί σε σκουπιδότοπο; Ποιος έδωσε άδεια; Ποιος το επέτρεψε; Ποιος το ανέχτηκε;
Η ανεξέλεγκτη εναπόθεση τέτοιων υλικών σε έναν χώρο που θα έπρεπε να είναι καθαρός, ασφαλής και λειτουργικός είναι απαράδεκτη και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δικαιολογηθεί. Δεν είναι απλώς μια κακή εικόνα· είναι μια προσβολή για την Πεσσάδα, για τους κατοίκους της, για τα παιδιά της.
Η κοινότητα αξίζει καλύτερα. Ο δημόσιος χώρος δεν είναι ιδιωτικό οικόπεδο κανενός. Η αδιαφορία δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Η Πεσσάδα χρειάζεται φροντίδα, σεβασμό και άμεση παρέμβαση. Και πάνω απ’ όλα, χρειάζεται υπευθυνότητα από αυτούς που έχουν εκλεγεί για να υπηρετούν τον τόπο — όχι για να τον αφήνουν να καταρρέει.
