Εικόνες που έρχονται από την κεντρική πλατεία του Ληξουρίου αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί. Φωτιστικά σώματα, που θα έπρεπε να αποτελούν στοιχείο ασφάλειας και αισθητικής, εμφανίζονται να λυγίζουν, να γέρνουν και να καταρρέουν σαν χάρτινες κατασκευές, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο όσους κινούνται καθημερινά στον χώρο.
Η εικόνα ενός φωτιστικού που έχει σπάσει από τη βάση του δεν είναι απλώς «κακή συντήρηση». Είναι προειδοποίηση. Είναι υπενθύμιση ότι η δημόσια ασφάλεια δεν μπορεί να περιμένει, ούτε να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Ευτυχώς, μέχρι στιγμής δεν έχει σημειωθεί κάποιο ατύχημα. Όμως το «ευτυχώς» δεν μπορεί να είναι πολιτική. Δεν μπορεί να είναι δικαιολογία. Δεν μπορεί να είναι η απάντηση σε μια πλατεία που αποτελεί καθημερινό πέρασμα για οικογένειες, παιδιά, ηλικιωμένους, εργαζόμενους.
Η κεντρική πλατεία του Ληξουρίου είναι η καρδιά της πόλης. Και η καρδιά δεν μπορεί να λειτουργεί με πρόχειρες λύσεις, φθαρμένες υποδομές και κινδύνους που κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των πολιτών.
Η δημοτική αρχή οφείλει άμεσες απαντήσεις
Η εικόνα των φωτιστικών που καταρρέουν στην κεντρική πλατεία Ληξουρίου δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά. Η δημοτική αρχή του Δήμου Ληξουρίου και προσωπικά ο δήμαρχος Γιώργος Κατσιβέλης οφείλουν ξεκάθαρες και άμεσες απαντήσεις για μια κατάσταση που θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια.
Δεν μιλάμε για μια απλή φθορά. Μιλάμε για υποδομές που βρίσκονται πάνω από τα κεφάλια πολιτών, παιδιών, ηλικιωμένων, επισκεπτών. Μιλάμε για φωτιστικά που λυγίζουν, αποκολλώνται και καταρρέουν, χωρίς να έχει προηγηθεί κανένα ακραίο καιρικό φαινόμενο. Αυτό από μόνο του γεννά εύλογα ερωτήματα.
Ποιος τα τοποθέτησε;Με ποια τεχνική επίβλεψη;Τι ποιότητας είναι τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν;Υπήρξε έλεγχος πριν την εγκατάσταση;Υπάρχει ευθύνη αναδόχου ή ευθύνη επίβλεψης;
Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν. Η δημοτική αρχή οφείλει να απαντήσει.
Γιατί όταν οι υποδομές μιας πόλης καταρρέουν «σαν χάρτινες», δεν μιλάμε για ατυχία. Μιλάμε για αμέλεια, για κακή επιλογή υλικών, για ανεπαρκή επίβλεψη ή για συνδυασμό όλων αυτών.
Και το πιο σημαντικό: ευτυχώς δεν είχαμε ατύχημα — αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι άλλοθι.
Η ασφάλεια των πολιτών δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα ευθύνης, διαφάνειας και λογοδοσίας.
