Μια ιστορία καθημερινής ταλαιπωρίας, αλλά και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν κάτοικοι της περιφέρειας του Δήμου Αργοστολίου, έρχεται στο φως μέσα από την καταγγελία του κ. Βασίλη Γεωργάτου, κατοίκου των Κομποθεκράτων. Ένα ζήτημα που αφορά κάτι απολύτως αυτονόητο: την ασφαλή και αξιοπρεπή πρόσβαση ενός πολίτη στην κατοικία του.
Ο κ. Γεωργάτος περιγράφει μια κατάσταση που, όπως υποστηρίζει, παραμένει άλυτη εδώ και χρόνια, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές του να κινητοποιήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Αργοστολίου. Πρόκειται για ένα τμήμα δημοτικού δρόμου μήκους περίπου 100 μέτρων, εντός των ορίων του οικισμού, το οποίο εξακολουθεί να είναι χωμάτινο και, σύμφωνα με την περιγραφή του, βρίσκεται σε ιδιαίτερα κακή κατάσταση.
Το πρόβλημα δεν είναι απλώς αισθητικό. Τον χειμώνα δημιουργούνται σαμαράκια, λακκούβες και δυσκολίες στη διέλευση των οχημάτων, ενώ η βλάστηση περιορίζει σημαντικά το διαθέσιμο πλάτος του δρόμου. Το καλοκαίρι, αντίστοιχα, η σκόνη γίνεται καθημερινή δοκιμασία για τους κατοίκους, καθώς η ευθεία του δρόμου ευνοεί την ανάπτυξη ταχύτητας από διερχόμενα οχήματα. Ανάλογα με την κατεύθυνση του ανέμου, η σκόνη επιβαρύνει είτε τις κατοικίες του παλιού χωριού είτε τα σπίτια που βρίσκονται κατά μήκος του συγκεκριμένου δρόμου.
Όπως επισημαίνει ο κ. Γεωργάτος, στην περιοχή βρίσκονται τουλάχιστον 20 κατοικίες, γεγονός που σημαίνει ότι δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο πρόβλημα που αφορά αποκλειστικά έναν δημότη, αλλά για μια κατάσταση που επηρεάζει περισσότερα νοικοκυριά.
Ο ίδιος αναφέρει ότι από το 2004, όταν εγκαταστάθηκε στην περιοχή, προσπαθεί να διεκδικήσει την αποκατάσταση του δρόμου. Αναγνωρίζει μάλιστα ότι η προηγούμενη δημοτική αρχή είχε προχωρήσει σε τσιμεντόστρωση ενός τμήματος μπροστά από τις κατοικίες. Ωστόσο, το υπόλοιπο τμήμα εξακολουθεί να παραμένει χωμάτινο.
Τα έγγραφα που, όπως καταγγέλλει, δεν έφτασαν ποτέ στους αποδέκτες τους
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει όσα περιγράφει για τις ενέργειες στις οποίες προχώρησε το 2023. Όπως αναφέρει, συνέταξε και απέστειλε τρία ή τέσσερα έγγραφα προς τον Δήμο, ζητώντας την αποκατάσταση του δρόμου. Τα αιτήματά του είχαν αποδέκτες την Τεχνική Υπηρεσία και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, ενώ σε ένα από αυτά υπήρχαν και υπογραφές κατοίκων της περιοχής.
Επειδή, όπως λέει, δεν λάμβανε καμία απάντηση, αποφάσισε να απευθυνθεί ο ίδιος στις υπηρεσίες του Δήμου, προκειμένου να ενημερωθεί για την τύχη των αιτημάτων του.
Η διαπίστωσή του, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει, ήταν ιδιαίτερα δυσάρεστη: τα έγγραφα είχαν πρωτοκολληθεί, αλλά δεν είχαν φτάσει ποτέ στους αποδέκτες τους. Με άλλα λόγια, ενώ είχαν καταγραφεί επίσημα στο πρωτόκολλο του Δήμου, ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν είχαν προωθηθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες για να εξεταστούν.
Στη συνέχεια επανήλθε με νέο έγγραφο, ζητώντας εξηγήσεις για την τύχη των προηγούμενων αιτημάτων του και προειδοποιώντας ότι, εφόσον δεν υπάρξει ανταπόκριση, θα προσφύγει στον Εισαγγελέα και στον Συνήγορο του Πολίτη.
Η συνάντηση με τον δήμαρχο και η υπόσχεση για αποκατάσταση
Η υπόθεση, όπως περιγράφει ο κ. Γεωργάτος, έφτασε κάποια στιγμή και προσωπικά στον δήμαρχο Αργοστολίου, κ. Θεόφιλο Μιχαλάτο.
Όπως αναφέρει, ο δήμαρχος τον προσέγγισε στην πλατεία του Αργοστολίου και του πρότεινε να επισκεφθούν μαζί τον δρόμο, προκειμένου να διαπιστώσει από κοντά το πρόβλημα.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 2023. Ο δήμαρχος μετέβη στα Κομποθεκράτα μαζί με μηχανικό του Δήμου, είδαν την κατάσταση, πραγματοποιήθηκαν φωτογραφίες και, σύμφωνα με τον κ. Γεωργάτο, του δόθηκε η διαβεβαίωση ότι μέχρι τον Αύγουστο του 2023 ο δρόμος θα είχε αποκατασταθεί.
Μια υπόσχεση που δημιούργησε εύλογες προσδοκίες στους κατοίκους.
Ωστόσο, σήμερα, Νοέμβριο του 2026, σχεδόν τρεισήμισι χρόνια μετά από εκείνη τη συνάντηση, ο δρόμος εξακολουθεί να βρίσκεται στην ίδια κατάσταση, σύμφωνα με την καταγγελία του δημότη.
Δεν είναι μόνο τα 100 μέτρα – Προβληματική και η πρόσβαση στον οικισμό
Ο κ. Γεωργάτος δεν περιορίζεται μόνο στο συγκεκριμένο τμήμα των 100 μέτρων. Περιγράφει μια γενικότερη εικόνα εγκατάλειψης του οδικού δικτύου στην περιοχή, επισημαίνοντας ότι και ο δρόμος που οδηγεί προς τον οικισμό παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα.
Λακκούβες, σαμαράκια, πυκνή βλάστηση, στενώσεις και σημεία με περιορισμένη ορατότητα συνθέτουν, όπως αναφέρει, μια εικόνα που δυσκολεύει την καθημερινή μετακίνηση των κατοίκων.
Μάλιστα, σημειώνει ότι το τμήμα του δρόμου που εμφανίζεται κάπως καθαρισμένο στις εικόνες δεν καθαρίστηκε από τον Δήμο, αλλά από ιδιώτη με τη χρήση καταστροφέα, καθώς η βλάστηση είχε φτάσει σε σημείο να περιορίζει σχεδόν ολοκληρωτικά τη διέλευση.
«Ζητάμε το αυτονόητο»
Το αίτημα του κ. Βασίλη Γεωργάτου είναι σαφές και συγκεκριμένο: να αποκατασταθεί ο δημοτικός δρόμος, να καθαριστεί η βλάστηση και να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες πρόσβασης στις κατοικίες.
«Είμαστε δημότες, είμαστε ενεργοί πολίτες, είμαστε φορολογούμενοι. Έχουμε την απαίτηση να μη βρισκόμαστε τον Νοέμβριο του 2026 με χωματόδρομο μπροστά από τα σπίτια μας», τονίζει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, εκφράζει την απογοήτευσή του για τη στάση της σημερινής δημοτικής αρχής, υποστηρίζοντας ότι η υπόσχεση που του δόθηκε από τον δήμαρχο δεν τηρήθηκε. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, δεν θέλει να χρησιμοποιήσει βαρύτερους χαρακτηρισμούς, αλλά θεωρεί ότι ο δήμαρχος δεν κρατά τις υποσχέσεις του.
Το ερώτημα προς τη Δημοτική Αρχή
Η υπόθεση των Κομποθεκράτων θέτει ένα απλό αλλά ουσιαστικό ερώτημα προς τη Δημοτική Αρχή του κ. Θεόφιλου Μιχαλάτου: Πώς είναι δυνατόν ένας κάτοικος να χρειάζεται να επανέρχεται επί χρόνια, να συντάσσει αλλεπάλληλα έγγραφα, να αναζητά την τύχη των αιτημάτων του και να φτάνει μέχρι το σημείο να απειλεί με προσφυγή σε ελεγκτικές αρχές, προκειμένου να διεκδικήσει την αποκατάσταση ενός δρόμου μόλις 100 μέτρων;
Δεν πρόκειται για ένα μεγάλο και σύνθετο τεχνικό έργο. Πρόκειται για μια βασική υποδομή καθημερινής εξυπηρέτησης, για την οποία οι κάτοικοι ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να φτάνουν στα σπίτια τους με ασφάλεια, χωρίς σκόνη, λακκούβες, επικίνδυνα σαμαράκια και ανεξέλεγκτη βλάστηση.
Η δημοτική αρχή οφείλει να εξετάσει την καταγγελία, να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις για την πορεία των αιτημάτων και, κυρίως, να ενημερώσει τους κατοίκους για το πότε προτίθεται να προχωρήσει στις αναγκαίες παρεμβάσεις.
Γιατί η ποιότητα ζωής ενός δημότη δεν κρίνεται μόνο από τα μεγάλα έργα και τις ανακοινώσεις. Κρίνεται και από τα 100 μέτρα δρόμου που οδηγούν στο σπίτι του.
Και αυτό είναι ένα δικαίωμα που δεν θα έπρεπε να χρειάζεται τριάμισι χρόνια διεκδίκησης για να γίνει σεβαστό.
