Γράφει ο π. Ξενοφώντας Ζαρκάδας
Και υπέρ του διαφυλαχθήναι ημάς από Οργής , Λιμού , Λοιμού , Σεισμού, Καταποντισμού…..
Κυριακή , ξημέρωμα ώρα 4.οο π.μ. κι εξω λυσσάει η βροχή…
Σε λίγες ώρες θα πρέπει να βρίσκομαι στον Αγιο Δημήτρη στο Πανοχώρι για την Θεία Λειτουργία. Πώς να κλείσει το μάτι μου όταν έξω η βροχή , η πηγή της ζωής , το νερό , τρέχει χωρίς σταματημό κι εγω ξέρω ότι κάποια αδέρφια μου , συγχωριανοί μου , προσεύχονται , άγρυπνοι , ταλαιπωρημένοι , έχοντας χάσει κόπους ζωής και νοιώθοντας κάθε λεπτό που περνά το νερό να γίνεται πιο απειλητικό ; Πώς να κλείσει το μάτι;
<< Και υπέρ του διαφυλαχθήναι ημάς από Οργής , Λιμού ,Λοιμού , Σεισμού , Καταποντισμού…>> λέμε στην λιτή , στην αρτοκλασία και σε κάθε αίτηση προς τον Θεό.
Με αυτό που συνέβηκε δίπλα μας , και μάλιστα σε μία << μη >> χαρακτηρισμένη Θεομηνία καταλάβαμε την έννοια του << Καταποντισμού >> . Λίγα χρόνια πρίν , με τον Ιανό , είδαμε κόπους ζωής να χάνονται στα λασπόνερα αλλά πιστέψαμε ότι ήταν κάτι σπάνιο , ένα φαινόμενο που δυστυχώς το νησί μας βρέθηκε στο δρόμο του. Τωρα καταλάβαμε άπαντες ότι κανείς δεν είναι ασφαλής. Αλλά και το ότι αυτό το χτύπημα είναι χειρότερο από φωτιά και σεισμό ή και τυφώνα. Γιατί; Γιατί κάποιοι λένε ότι το νερό έχει μνήμη. Δεν ξέρω αν έχει , αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι ο άνθρωπος έχει μνήμη κι αυτός που το σπίτι του χτυπήθηκε από αυτό σε κάθε ψιχάλα της βροχής θα νοιώθει ένα κόμπο κι ένα << ωχ >> θα του σκίζει τα σώψυχα. Κι αυτό δια βίου. Ωχ …Πόσο θα συνεχίσει , θα ξαναγίνει τόσο κακό , θα αντεξουν τα θέμελα , θα μας ξαναπνίξει η λάσπη;
Δοξάζω το Θεό που στις Θεομηνίες που βρήκαν το νησί μας τα τελευταία χρόνια , σεισμός , λοιμός ( πανδημία ), Ιανός , τωρα αυτό , καταποντισμός , δεν θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές. Οι Αγίοι μας κι ο Αφέντης Αγιός Γεράσιμός μας σίγουρα σκέπασαν τη νήσο μας.
Προσεύχομαι να σταματήσει η βροχή , αλλά σίγουρα συν Θεό , πρέπει να κάνουμε κι εμείς κάτι. Απευθυνόμενος στους καλούς μου φίλους , χωρατατζήδες κι εξω καρδιά αδερφούς Φραγκισκάτους κι όχι μόνο ,σε κάθε αδερφό που χρειάζεται χέρι βοηθείας , σαν ενεργός πολίτης και μέλος του πολιτιστικού συλλόγου της περιοχής μας σηκώνω τα μανίκια , πιάνω σφουγγάρι και σκούπα και δηλώνω παρών με το φως της μέρας . Κανείς δεν είναι μόνος του . Μπόρα είναι , θα περάσει…–
*******************************************
Μέλος εργαστηρίου Διαδικτύου Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας
Αργοστόλι, Κεφαλονιά
*********************************************
