Πανηγυρίζει η κυβέρνηση και μαζί της τα κυρίαρχα κερδοσκοπικά συμφέροντα και οι διαχρονικοί εκφραστές τους, σε φτηνού γούστου φιέστες για την φερόμενη ενεργειακή “αναβάθμιση” της χώρας.
Είναι, ωστόσο, και απολύτως αποκαλυπτικές οι φιέστες αυτές, για το ποιος αλήθεια κάνει κουμάντο στη χώρα αυτή, μια χώρα που αφού παρέδωσε τα ασημικά της από αέρα, θάλασσα και γη, τώρα σπρώχνει με όρους υποταγής στο αμερικανοισραηλινό λόμπι, όχι απλά το θαλάσσιο υπέδαφος της, αλλά πρώτα και πάνω από όλα την ίδια την προοπτική των επόμενων γενεών. Ό,τι, τέλος πάντων, έχει απομείνει από αυτήν.
Η ανάθεση αυτή της προοπτικής στα αιμοδιψή χέρια των διεθνών συμφερόντων με όρους τριτοκοσμικής αποικίας, παρά τα όσα προπαγανδίζονται, δεν βγάζει κανέναν άλλο κερδισμένο, ούτε τον λαό, ούτε τις τοπικές κοινωνίες, ούτε τη χώρα, ούτε το μοναδικό φυσικό της περιβάλλον, παρά μόνο τα αδίστακτα αυτά κερδοσκοπικά συμφέροντα και τους ντόπιους υποτελείς συνεργάτες τους.
Στον αντίποδα, το Ιόνιο πέλαγος στο σύνολο του έως και η Κρήτη, θυσιάζουν την ίδια τους της ύπαρξη, την περιβαλλοντική, φυσική και κοινωνική τους υπεραξία, στον βωμό ενός κέρδους που δεν θα γίνει ποτέ δικό τους. Το κόστος όμως, κόστος παραγωγικό, κοινωνικό, οικονομικό, περιβαλοντικό και ανθρώπινο θα πληρωθεί και μάλιστα τοις μετρητοίς σε μη αναστρέψιμες συνθήκες.
Και μπορεί στην Κεφαλονιά να συνεχίζουμε να επιμένουμε πως η κινηματική – παλλαϊκή κινητοποίηση πριν λίγα χρόνια είχε τις όποιες… επιδράσεις της στο να ακυρωθεί το οικόπεδο του Δυτικού Πατραικού, στο κοντινό… υπογάστριο της δηλαδή, όμως το Ιόνιο και ολόκληρο το δυτικό τόξο από την Κέρκυρα έως και την Κρήτη είναι ενιαίο και αδιαίρετο. Το ίδιο και οι επιπτώσεις μιας δραστηριότητας που αποδεδειγμένα φέρνει πλούτο στους λίγους αλλά δυστυχία, καταστροφή και μαρασμό στους πολλούς.
Προσωπικά δεν ξέρω αν έχουμε τα ψυχικά αποθέματα και τις αναγκαίες δυνάμεις για να ανασυνθέσουμε το κίνημα εκείνο που μας έκανε περήφανους. Όχι στα λόγια, αλλά στα αποτελέσματα που είχε.
Δεν έχουμε όμως και την πολυτέλεια να μην αντιδράσουμε. Το Ιόνιο στο σύνολό του με όλα ανεξαιρέτως τα νησιά του αλλά και η Κρήτη βρίσκονται σε κίνδυνο και υπό την απειλή μιας πολυ-επίπεδης αφαίμαξης τους.
Ο ενεργειακός βιασμός τους, δεν μπορεί να μας βρει εφησυχασμένους, ούτε και αδρανείς. Η απάντηση των τοπικών κοινωνιών οφείλει να είναι άμεση και μετωπική.
Στο επερχόμενο έγκλημα, ας μην λογοδοτήσουμε ως συνένοχοι στις γενιές που έρχονται.
