Τη Δευτέρα, 17 Νοέμβρη, μαθήτριες και μαθητές όλων των τάξεων του Βαλλιάνειου Γυμνασίου Κεραμειών, με την καθοδήγηση της φιλολόγου, κ. Σοφίας Νεοφύτου, και του καθηγητή μουσικής, κ. Παναγιώτη Μάνδηλα, απέδωσαν φόρο Μνήμης και Τιμής στα νιάτα που με τον αγώνα ή και με το αίμα τους δρομολόγησαν την πτώση της Χούντας.
Την κατάμεστη Λυκιαρδοπούλειο αίθουσα του σχολείου πλημμύρισαν υπέροχες μελωδίες από κιθάρες, πιάνο, μαντολίνο που έπαιξαν τα παιδιά ,και τραγούδια, που απέδωσε εξαιρετικά η χορωδία, ενώ μαθήτριες και μαθητές απήγγειλαν,με τρόπο συγκινητικό, ποιήματα για το έπος του Πολυτεχνείου.
Η συγκίνηση όλων κορυφώθηκε με δύο παρεμβάσεις ανθρώπων, οι οποίοι ως φοιτητές είχαν ενεργό ρόλο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου: πρώτα, η κυρία Μέλπω Λεκατσά με το βιντεοσκοπημένο χαιρετισμό και μήνυμα που έστειλε στο σχολείο,ανταποκρινόμενη με προθυμία στο κάλεσμα. Εικοσάχρονη τότε φοιτήτρια, η κ. Λεκατσά, ήταν υπεύθυνη του φαρμακείου του Πολυτεχνείου, ενώ για τρεις και πλέον μήνες γνώρισε τη κτηνωδία του καθεστώτος στα μπουντρούμια της ΕΑΤ – ΕΣΑ .
Κατόπιν, ο ιστορικός, κ. Πέτρος Πετράτος, που τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωση και ο οποίος έζησε το 1973 εκ των έσω τις δυο καταλήψεις της Νομικής Σχολής και την κατάληψη του Πολυτεχνείου ,απηύθυνε στα παιδιά ένα θερμό μήνυμα : να αξιοποιήσουν τα διδάγματα του τεράστιου ιστορικού γεγονότος που το Πολυτεχνείο αποτελεί και να αγωνίζονται στη ζωή τους, για να ανελίσσονται ως Άνθρωποι. Αλλά και ως πολίτες αφυπνισμένοι να παλεύουν για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία,καθώς τα συνθήματα των φοιτητών του Πολυτεχνείου είναι πάντα επίκαιρα. Ήταν μια εκδήλωση που τίμησε με τρόπο ουσιαστικό, θερμό, ανθρώπινο τους αγώνες των φοιτητριών και των φοιτητών για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Η εκδήλωση μνήμης για το Πολυτεχνείο στο Βαλλιάνειο Γυμνάσιο Κεραμειών απέκτησε ξεχωριστή λάμψη χάρη στην καθοδήγηση δύο εκπαιδευτικών που ξεπερνούν τα στενά όρια της διδασκαλίας. Η φιλόλογος, κ. Σοφία Νεοφύτου, με την ευαισθησία και το πάθος της για τη γλώσσα και την ιστορία, κατάφερε να μεταδώσει στους μαθητές την ουσία του αγώνα για δημοκρατία, φωτίζοντας κάθε στιγμή με την αμεσότητα και τη ζεστασιά της διδασκαλίας της. Η ικανότητά της να εμπνέει τους μαθητές να ζωντανέψουν τα ιστορικά γεγονότα μέσα από ποιήματα, αφηγήσεις και δημιουργικές παρεμβάσεις, μετέτρεψε την εκδήλωση σε μια πραγματική ωδή στη μνήμη και τα ιδανικά του Πολυτεχνείου.
Συνοδοιπόρος σε αυτή την προσπάθεια, ο καθηγητής μουσικής, κ. Παναγιώτης Μάνδηλας, ανέδειξε την καλλιτεχνική διάσταση της εκδήλωσης, προσφέροντας στα παιδιά τα εφόδια για να εκφράσουν μελωδικά τη συγκίνηση και το πάθος τους. Η επιμέλειά του στην προετοιμασία της χορωδίας, αλλά και η καθοδήγηση στα όργανα – κιθάρα, πιάνο, μαντολίνο – μετέτρεψαν κάθε μελωδία σε γέφυρα που ένωνε το παρελθόν με το παρόν, και τη μνήμη με την καρδιά των μαθητών.
Μαζί, οι δύο καθηγητές δημιούργησαν μια εκδήλωση που δεν ήταν απλώς σχολική γιορτή, αλλά μια αληθινή ωδή στη Δημοκρατία και την Ελευθερία, μια στιγμή που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μαθητών και καθηγητών, φωτίζοντας τη δύναμη της παιδείας, της τέχνης και της έμπνευσης.
