Γράφει ο π.Ξενοφώντας Ζαρκάδας Μέλος εργαστηρίου Διαδικτύου Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας Αργοστόλι,Κεφαλονιά
Η κραυγή των Αμνών και η σιωπή όλων μας…
Ο Αμνός. Το αιώνιο σύμβολο της αθωότητας. Της θυσίας.
*Ως πρόβατον επί σφαγής ήχθη .
* Και ως αμνός άμωμος , εναντίων του κείροντος αυτόν άφωνος, ούτος ούκ ανοίγει το στόμα αυτού.
*Εν τη ταπεινώσει αυτού η κρίσης αυτού ήρθη .
*Την δε γενεάν αυτού αυτού τις διηγήσετε;
Αυτά είναι τα λόγια που λέει ο ιερέας στον βωμό ( θυσιαστήριο , πρόθεση ) όταν τελεί την αναίμακτο θυσία. Εκεί που ο Αμνός είναι το πρόσφορο του πιστού.
Αλήθεια , τι θα πούμε στις μελλοντικές γενιές μας για τα εγκλήματα της Παγκοσμιοποίησης που τα παρακολουθούσαμε άφωνοι; Αλήθεια , γι αυτό το πλάσμα που στην πίστη μας ταυτίζεται με τον άνθρωπο .Με εμάς . Αλλά και με τον ενανθρωπίσαντα Χριστό. Κι ο Χριστός με τον ποιμένα τον καλό. Αυτόν που σήμερα , Εορτή του Ιεράρχη Αγίου Σπυρίδωνος ακούσαμε τον λόγο Του στο Ιερό Ευαγγέλιο :
<< Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός. Ο ποιμήν ο καλός την ψυχή αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων. Ο μισθωτός δε και ουκ ων ποιμήν , ου ουκ εισί τα πρόβατα ίδια , θεωρεί τον λύκον ερχόμενον και φεύγει , και ο λύκος αρπάζει αυτά και σκορπίζει τα πρόβατα. Ο δε μισθωτός φεύγει, ότι μισθωτός εστί και ου μέλει αυτώ περί των προβάτων. Εγώ ειμι ο ποιμήν ο καλός και την ψυχήν μου τίθημι υπέρ των προβάτων …>>
Είδαμε κι εμείς στην οθόνη της τηλεόρασής μας τον ποιμήν τον καλό να κλαίει που μισθωτοί υπάλληλοι ενός κράτους λύκου σφαγίασαν τα τελευταία ζώα μιας σπάνιας ελληνικής φυλής, με συνοδεία αστυνομίας, παρά τη διαμαρτυρία του κτηνοτρόφου ότι είχαν θεραπευτεί. Χωρίς ΚΑΝΕΝΑ διάλογο.
Μια μη αναστρέψιμη απώλεια γενετικού υλικού.
Αυτό , σε διεθνή πρωτόκολλα αυτό θεωρείται έσχατη λύση μετά από τεράστια μελέτη. Αυτό εγείρει τεράστια ερωτήματα.
Υπήρχε τεκμηρίωση; Έγιναν επαναληπτικοί έλεγχοι ;Εφαρμόστηκε το δικαίωμα ένστασης; Υπήρχε δημόσια αιτιολόγηση; Αν όχι, υπάρχει θεσμική παραβίαση.
Η εξόντωση μιας θεραπευμένης ή θεραπεύσιμης ζωής, χωρίς διάλογο, είναι ηθικά βαρύτατη πράξη. Αφαιρείται ζωή όχι επειδή χρειάζεται, αλλά επειδή “έτσι προβλέπεται ”.Η ηθική χάνεται όταν ο νόμος γίνεται μηχανή. Μια μηχανή που εξαφανίζει από την ζωή μια μοναδική φυλή , ένα κομμάτι ιστορίας , ένα κομμάτι Ελλάδας.
Κι η εξόντωση έγινε με έναν βίαιο , αυθαίρετο και χωρίς καμία εξήγηση , τρόπο , που παραπέμπει στα τάγματα εφόδου άλλων εποχών που << εκτελούσαν διαταγές>>
Ενας τρόπος που αγγίζει: φόβο, αίσθηση αδικίας, δυσπιστία στους θεσμούς, αίσθηση ότι ο “απλός άνθρωπος” δεν έχει φωνή .Δεν μένει μόνο το γεγονός — μένει το τραύμα. Τα πρόβατα είμαστε εμείς. Πρόβατα επι σφαγής.
Ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον εαυτό του σε αυτό που είναι ανυπεράσπιστο, ήρεμο, αθώο, και υφίσταται απόφαση χωρίς να μπορεί να μιλήσει.
Το ασυνείδητο βλέπει την εικόνα και λέει: «Έτσι νιώθω κι εγώ.»
«Έτσι αποφασίζουν και για μένα.» «Έτσι χάνονται πράγματα που αγαπώ χωρίς να ρωτηθώ.»
Γι’ αυτό ο κόσμος τρομοκρατήθηκε , οργίστηκε : δεν είδε μόνο ζώα —είδε τη δική του αδυναμία, τη δική του φωνή που δεν ακούγεται.Είδε μια ζωή αναλώσιμη όταν το Σύστημα το αποφασίσει. Κι αύριο μπορεί να είναι η δική του ζωή. Αυτό σε επίπεδο δημόσιας συνείδησης γίνεται σύμβολο ενός μεγαλύτερου προβλήματος:
Αποφάσεις χωρίς διαβούλευση, θεσμική αδιαφάνεια, έλλειψη προστασίας του μικρού και αδύναμου, διάρρηξη της σχέσης κράτους –πολίτη.
Δεν είναι πια θέμα θανάτωσης των αμνοεριφίων ( και των άλλων αθώων ζωντανών της οικογένειας όπως σκύλοι και γάτες) .Είναι θέμα κοινωνίας.
Το αιώνιο σύμβολο της αθωότητας της αγνότητας, της ανυπεράσπιστη ζωής, της θυσίας που επιβάλλεται χωρίς να συντρέχει λόγος. Την αθωότητα να συνθλίβεται ,τη ζωή να αφαιρείται άδικα ,τον αδύναμο απέναντι στην εξουσία ,τη δική μας ευαλωτότητα σαν ενας λαός έρμαιο στα χέρια και τα δόντια << μισθωτών >>.
Ο Λύκος δεν είναι “το κακό ζώο”. Το κράτος είναι ο Λύκος. Μέρος μιας Ευρωπαϊκής Αγέλης.
Ένα κράτος λύκος που το χαρακτηρίζει η σκληρότητα, η επιθετικότητα ,η απουσία ενσυναίσθησης ,η κυριαρχία χωρίς ηθική, επιβίωση χωρίς καρδιά.
Και σε αυτές τις μέρες που ο πρωτογενής τομέας , ο μόνος χρήσιμος για την επιβίωσή μας χτυπιέται από σκάνδαλα , αυθαίρετα ξεκληρίσματα γενεών , ζωντανών και κτηνοτρόφων , η σιωπή φιλοζωϊκών οργανώσεων , συλλόγων ανθρώπων που ταΐζουν τα σκυλογατάκια τους με κονσέρβες αμνού κι ενίοτε και τις κοιλίτσες τουςπαϊδάκια και προβατίνα αλλά , αρνούνται να συμπαρασταθούν στους κτηνοτρόφους ωσάν Φαρισαίοι του 21ου αιώνα. Ο Κόσμος δεν μιλάει ελπίζοντας να μην στερηθεί κάτι από τα μπλόκα των Αγροτών, κι η Εκκλησία , μπροστά σε αυτή την ΑΜΑΡΤΙΑ που συντελείτε , σιωπά. Ποιμενάρχες!!!! Το ποίμνιο υποφέρει!!!
Που είναι ο ποιμήν ο καλός;;;
