Ζώα-φαντάσματα, ευλογιά και θανάτωση: όταν ένα σκάνδαλο απειλεί να αφανίσει την ελληνική κτηνοτροφία
Η υπόθεση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων φέρνει στην επιφάνεια μια από τις πιο κρίσιμες απειλές για την ελληνική κτηνοτροφία, που αγγίζει όχι μόνο τον ίδιο τον κλάδο αλλά και τον εθνικό πλούτο και την ασφάλεια τροφίμων της χώρας.
Όπως προκύπτει, ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν πραγματοποιήθηκαν οι εμβολιασμοί των ζώων δεν ήταν έλλειψη εμβολίων ή τεχνικό πρόβλημα, αλλά πολιτική και οικονομική στρατηγική. Αν οι κτηνοτρόφοι ζητούσαν εμβόλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες θα έστελναν επιτροπή για να συνεργαστεί με τους ελληνικούς κτηνιατρικούς φορείς και να επιβεβαιώσει τον πραγματικό αριθμό των ζώων. Σε αυτήν την επιθεώρηση θα φαινόταν ότι ο πραγματικός αριθμός των αιγοπροβάτων είναι μόλις 5,5 εκατομμύρια, ενώ στην ΕΕ δηλώθηκαν 11 εκατομμύρια και στα αρχεία του υπουργείου φτάνουν τα 18,5 εκατομμύρια.
Η αποκάλυψη αυτή θα οδηγούσε σε αυστηρά πρόστιμα από την ΕΕ, με αυστηρούς χρόνους πληρωμής και πιθανές περαιτέρω κυρώσεις. Αντί για αυτό, επιλέχθηκε η λύση της μαζικής θανάτωσης των ζώων «πριβέ», συνοδευόμενη από αποζημίωση στους κτηνοτρόφους, ώστε να αποφευχθεί η δημοσιοποίηση του σκανδάλου των ζώων-φαντάσματα. Με αυτόν τον τρόπο, η κατάσταση παραμένει υπό έλεγχο για την κυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα καταβάλλονται αποζημιώσεις για ζώα που στην ουσία δεν υπήρχαν.
Η οδηγία της ΕΕ για θανάτωση μέχρι το 20% του «δηλωμένου» ζωικού κεφαλαίου σημαίνει ότι, θεωρητικά, επιτρέπεται η θανάτωση έως 2,2 εκατομμυρίων ζώων. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτά τα 2,2 εκατομμύρια αντιστοιχούν σε περίπου το 40% των ζώων που υπάρχουν στην πραγματικότητα. Το μέγεθος αυτής της απώλειας θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την επιβίωση της κτηνοτροφίας για πολλά χρόνια, προκαλώντας αφανισμό κτηνοτρόφων και πλήγμα σε ολόκληρη την εγχώρια παραγωγή γαλακτοκομικών και κρεάτων.
Οι συνέπειες είναι πολλαπλές και βαθιές:
- Κατάρρευση της εγχώριας πρωτογενούς παραγωγής και πλήρης εξάρτηση από εισαγωγές κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων.
- Τραυματισμός της ελληνικής αγροτικής οικονομίας, με ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις σε μικρές και μεσαίες εκμεταλλεύσεις.
- Κίνδυνος εξαφάνισης της τοπικής γνώσης και εμπειρίας στην κτηνοτροφία, που χτίζεται επί δεκαετίες.
- Δημιουργία αίσθησης ανασφάλειας και δυσπιστίας απέναντι στη δημόσια διοίκηση και τις πολιτικές αποφάσεις.
Αν στα Τέμπη χάθηκε ο ανθός της νεολαίας, στα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και της ευλογιάς χάνεται η ελληνική πρωτογενής παραγωγή, που αποτελεί τη βάση της οικονομίας και της διατροφικής ασφάλειας της χώρας.
Η κατάσταση αυτή απαιτεί άμεσες και υπεύθυνες παρεμβάσεις: διαφάνεια στους αριθμούς και στα αρχεία του ζωικού κεφαλαίου, αποτελεσματικό έλεγχο των διαδικασιών αποζημίωσης, προτεραιότητα στον εμβολιασμό και την προστασία των ζώων και στρατηγικό σχεδιασμό για την επιβίωση και ανάπτυξη της ελληνικής κτηνοτροφίας.
Πέρα από το οικονομικό και διοικητικό σκέλος, πρόκειται για πατριωτικό ζήτημα. Ο αγώνας για τη διατήρηση της παραγωγικής βάσης της χώρας, την προστασία των κτηνοτρόφων και την εξασφάλιση της εγχώριας τροφής δεν είναι απλώς κλαδική κινητοποίηση· είναι ένας αγώνας για την επιβίωση του ελληνικού αγροτικού και παραγωγικού ιστού.
Η κοινωνία πρέπει να αφυπνιστεί, να απαιτήσει λογοδοσία και να στηρίξει μέτρα που θα προστατεύουν τα ζώα, τους παραγωγούς και τον εθνικό πλούτο, ώστε να μην χαθεί για πάντα μια κρίσιμη παραγωγική δυνατότητα της χώρας.
