Η Συμφωνία Mercosur δεν είναι μια απλή εμπορική συμφωνία.
Είναι μια πολιτική επιλογή με ξεκάθαρο αποδέκτη και βαρύ κόστος: τον Ευρωπαίο και, ακόμη περισσότερο, τον Έλληνα αγρότη.
Με αντάλλαγμα 45 δισεκατομμύρια ευρώ – χρήματα που έτσι κι αλλιώς προέρχονται από την Κοινή Αγροτική Πολιτική και ανήκουν στους ίδιους τους αγρότες – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιχειρεί να «εξαγοράσει» τη συναίνεση των κρατών-μελών, ανοίγοντας διάπλατα την ευρωπαϊκή αγορά σε αγροτικά προϊόντα τρίτων χωρών. Προϊόντα που δεν υπόκεινται στα ίδια περιβαλλοντικά, εργασιακά και ποιοτικά πρότυπα που υποχρεούται να τηρεί ο Ευρωπαίος παραγωγός.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ο Έλληνας αγρότης καλείται να ανταγωνιστεί:
- βραζιλιάνικο κρέας,
- σόγια και δημητριακά,
που παράγονται με χαμηλότερο κόστος, με φυτοφάρμακα απαγορευμένα στην ΕΕ, με αποψίλωση δασών και εργασιακές συνθήκες που η ίδια η Ευρώπη υποτίθεται ότι καταδικάζει.
Και ποια είναι η «λύση» που προτείνεται;
«Πάρε επιδότηση και σταμάτα να παράγεις».
Αυτό δεν είναι στήριξη. Είναι ταφή.
Η πρόωρη ή αυξημένη πρόσβαση σε κονδύλια της ΚΑΠ δεν αποτελεί επένδυση στην παραγωγή, αλλά ένα πολιτικό αναισθητικό, ώστε ο αγροτικός κόσμος να μη σηκώσει κεφάλι την ώρα που υπονομεύεται το μέλλον του. Πρόκειται για μια στρατηγική που μετατρέπει τον αγρότη από παραγωγό τροφής σε επιδοτούμενο διαχειριστή εγκατάλειψης.
Για την Ελλάδα, οι συνέπειες είναι ακόμη πιο δραματικές:
- μικρός και κατακερματισμένος κλήρος,
- υψηλό κόστος παραγωγής,
- ελλιπείς υποδομές,
- και πλέον αθέμιτος ανταγωνισμός από προϊόντα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αν αυτή η συμφωνία περάσει, δεν θα μιλάμε απλώς για κρίση στον αγροτικό τομέα.
Θα μιλάμε για εξαφάνιση.
Χωριά χωρίς καλλιέργειες.
Νέοι χωρίς λόγο να μείνουν στη γη.
Διατροφική εξάρτηση από τρίτες χώρες.
Και όλα αυτά στο όνομα της «ελεύθερης αγοράς».
Η Mercosur δεν είναι πρόοδος. Είναι παραδοχή ήττας.
Είναι η στιγμή που η Ευρώπη λέει καθαρά στον αγρότη της:
«Δεν σε θέλουμε παραγωγό. Σε θέλουμε ήσυχο».
Η φωνή αυτή πρέπει να ακουστεί.
Κοινοποιήστε το άρθρο, στηρίξτε τη συζήτηση, δυναμώστε την αντίδραση.
Γιατί χωρίς αγρότη, δεν υπάρχει ούτε τροφή, ούτε ύπαιθρος, ούτε μέλλον.
