Δημόσια παρέμβαση του Φώτιου Αυγουστάτου, Μαιευτήρα – Γυναικολόγου
Είμαι γιατρός που δραστηριοποιούμαι στον ιδιωτικό τομέα πολλά χρόνια ,η υγεία όμως ως το υπέρτατο αγαθό πρέπει να λειτουργεί ενιαια και ισχυρή ( δημόσια και ιδιωτική)υπηρετώντας τον άνθρωπο.
Ειδικά στην Ελλάδα με τα οικονομικά δεδομένα των τελευταίων χρόνων ,που δεν δείχνουν να αλλάζουν δραματικά προς το καλύτερο στο άμεσο μέλλον , η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αδυνατεί να ανταπεξέλθει στα κόστη της ιδιωτικής ασφάλισης και περίθαλψης.
Από την άλλη μεριά η ολοένα διαπιστωμένη αύξηση της ανθρώπινης νοσηρότητας τα τελευταία χρόνια ( πολυπαραγοντικη κι όχι θέμα της παρούσης) καθιστά ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ την αξιόπιστη δημόσια υγεία και ένα ισχυρό ΕΣΥ.
Αυτή τη στιγμή τα περισσότερα νοσοκομεία της περιφέρειας και ιδιαίτερα της νησιωτικής χώρας λειτουργούν στα όρια τους,λόγω σοβαρών ελλείψεων σε ιατρικό κυρίως αλλά και σε νοσηλευτικό προσωπικό.
Αυτό με τη σειρά του επιβαρύνει τα ήδη υπερφορτωμένα και επίσης οριακά στελεχωμένα νοσοκομεία κυρίως Αθήνας και Θεσσαλονίκης μέσω διακομιδών και παραπομπής περιστατικών,με ότι επιπλεον για τους ασθενείς και το κράτος αυτό συνεπάγεται.
Η προσπάθεια ενίσχυσης του ιατρικού προσωπικού μέσω συνεχών προκηρύξεων θέσεων , μέσω κινήτρων για ιδιωτικά ιατρεία των νοσοκομειακών γιατρών, μέσω παράτασης των ετών συνταξιοδότησης των γιατρών, δεν δείχνουν να λύνουν το πρόβλημα.
Ολα μοιάζουν τσιρότα σε μια πληγή που αιμορραγεί.
Τα νοσοκομεία αδειάζουν από γιατρούς που δεν αναπληρώνονται.
Η μοναδική λύση που φαντάζει ικανή να κρατήσει όρθιο το ΕΣΥ είναι Η ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΣΤΟΥΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ και ακολούθως στο νοσηλευτικό προσωπικό.
Το ανθρώπινο υγειονομικό προσωπικό είναι αυτό που στήριξε , στηρίζει και θα μπορέσει να υποστηρίξει το σύστημα.
Τα δεδομένα είτε θελουμε είτε όχι είναι πολύ απλά.
Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν φύγει και συνεχίζουν να φεύγουν στο εξωτερικό και κυρίως στην Ευρώπη πάνω από δέκα χιλιάδες Έλληνες γιατροί
Από αυτούς ελάχιστοι έχουν επιστρέψει και κυρίως στον ιδιωτικό τομέα
Και πώς να μη συμβεί αυτό όταν έχουν ένα απόλυτο και ισχυρό μέτρο σύγκρισης;
Οταν ένας νέος γιατρός σε χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης αμείβεται με μηνιαίο μισθό 7000- 10000 ευρώ γιατί να επιλέξει ένα νοσοκομείο στην Ελλάδα με πολύ πιο αντίξοες συνθήκες εργασίας και μισθό που κυμαίνεται στα 1500-1700 ευρώ;
Κι ακόμη περισσότερο,γιατί να επιλέξει να δουλέψει σε ένα ελληνικό νησί με ότι οικονομική και εργασιακή επιβάρυνση αυτό σημαίνει;
Δυστυχώς δεν ζούμε ούτε σε εποχή ρομαντισμού και αλτρουισμού, ούτε σε εποχή ευμάρειας
Ολα προσμετρώνται σε κόστος και όφελος και κυρίως σε οικονομικά μεγέθη και νούμερα.
Η μόνη πιθανότητα να επιστρέψει σήμερα Έλληνας γιατρός ή ιδιώτης για να στελεχώσει δημόσιο νοσοκομείο είναι μόνο το ισχυρό και συγκρίσιμο οικονομικό κίνητρο.
Δεν είμαι ο αρμόδιος να κάνω μια τέτοια οικονομοτεχνική μελέτη αλλά θεωρώ ότι αν πραγματικά το κράτος ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΩΣΕΙ ΤΟ ΕΣΥ μπορεί να βρει τους ανάλογους οικονομικούς πόρους ,όπως μπόρεσε και σε άλλα λιγότερης ζωτικής σημασίας θέματα ( δεν είναι της παρούσης)
Το εθνικό σύστημα Υγείας στην Ελλάδα αποτελεί στη σύλληψη και στη λειτουργία του ίσως το πιο ανθρώπινο σύστημα υγείας στον κόσμο. Πολλοί το ζηλεύουν και πολλοί ίσως θέλουν να το καταστρέψουν.
Αξίζει ομως και μοιάζει περισσότερο από ποτέ μονόδρομος για τον νεοέλληνα η πάσει θυσία επιβίωση του.
