Με μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ανάρτηση, ο Παναγής Δρακουλογκώνας αποχαιρετά τον Νίκο Μανουσάκη
Ο αδόκητος χαμός του Νικόλα δεν στέρησε απλά έναν φίλο από εμάς ή ένα εξαίρετο συνάδελφο από το συλλογό μας. Στέρησε ένα σπουδαίο άνθρωπό από την κοινωνία μας…
Οι φίλοι του, οι συνάδελφοι, η κοινωνία του νησιού μας, από σήμερα, είμαστε φτωχότεροι…
Πριν δυο μέρες, μαζί με τον Σπυράγγελο, οπλισμένος με το θάρρος της φιλίας, της έγνοιας και της κοινής πορείας 30 χρόνια στις δικαστικές αίθουσες, τον συμβούλευα αναφορικά με τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζει το λειτούργημα μας και να αποδέχεται τις συμπεριφορές των άλλων.
Αν και συμφώνησε με όσα είπα, σήμερα μετανιώνω για αυτά. Μετανιώνω καθόσον ποτέ δεν πρέπει να λες σε οποιονδήποτε να είναι λιγότερο αγαθός.
Μας λείπουν ήδη οι συζητήσεις, οι διαφωνίες, τα γέλια, τα πειράγματα, η καλοσύνη του…
«Έφυγε» μαχόμενος για την επιβίωση, το καλύτερο μέλλον των παιδιών του, το δίκιο των εντολέων του…
Καλό Παράδεισο ας έχει.
Αξέχαστος…
(Λάτρευε τη θάλασσα)…
