Φορτηγό φορτωμένο μέχρι ασφυξίας με χώματα και πέτρες κινήθηκε σήμερα στη βασική επαρχιακή οδό Αργοστόλι–Πόρος, με το φορτίο να κρέμεται κυριολεκτικά από τα χείλη της καρότσας. Χωρίς δίχτυ, χωρίς κάλυμμα, χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας. Μια εικόνα που δεν προκαλεί απλώς αγανάκτηση, αλλά τρόμο.
Και δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η καθημερινότητα. Εδώ και χρόνια, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει στους δρόμους της Κεφαλονιάς, χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο, χωρίς κυρώσεις, χωρίς παρουσία των αρμόδιων αρχών. Φορτηγά υπερφορτωμένα, υλικά έτοιμα να πέσουν στο οδόστρωμα, οδηγοί που αδιαφορούν για την ασφάλεια των άλλων, δρόμοι που μετατρέπονται σε παγίδες.
Το συγκεκριμένο φορτηγό θα μπορούσε μέσα σε δευτερόλεπτα να προκαλέσει σοβαρό τροχαίο. Μια πέτρα που θα φύγει από την καρότσα, ένα φρενάρισμα, μια λακκούβα — και η ζημιά γίνεται. Κι όμως, κανείς δεν σταματά, κανείς δεν ελέγχει, κανείς δεν παρεμβαίνει.
Η ασυδοσία έχει γίνει καθεστώς. Η απουσία ελέγχων έχει γίνει κανόνας. Και η ασφάλεια των πολιτών αφήνεται στην τύχη.
Οι δρόμοι δεν είναι ιδιωτικά εργοτάξια. Είναι δημόσιοι χώροι, όπου κινούνται οικογένειες, παιδιά, εργαζόμενοι, τουρίστες. Η εικόνα ενός φορτηγού που μεταφέρει επικίνδυνο φορτίο σαν να βρίσκεται σε έρημο, όχι σε επαρχιακή οδό, δείχνει πόσο βαθιά έχει ριζώσει η λογική «κάνω ό,τι θέλω γιατί δεν με ελέγχει κανείς».
Κάποια στιγμή, αυτή η αδιαφορία θα κοστίσει. Και τότε όλοι θα αναρωτιούνται «πώς έγινε». Η απάντηση όμως είναι ήδη μπροστά μας: έγινε γιατί κανείς δεν έκανε το αυτονόητο.
Η ασφάλεια στους δρόμους δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση.
