Γράφει ο Δρ. Σπυρίδων Α. Θεοτοκάτος
Ζούμε μέσα σε μια κοινωνία που κυριαρχεί το πιστεύω της, πως όλα πωλούνται και αγοράζονται. Μέσα σε μια κοινωνία, όπου όλο και εξαφανίζονται τα στοιχεία των αξιών της ανθρωπιάς από τη σημερινή ζωή, που φτάσαμε σε μια αφόρητη αδιαφορία και έντονη αποξένωση από τον συνάνθρωπό μας, σε μια αλλοτρίωση της προσωπικότηταςτου ανθρώπου από τους άλλους και τον εαυτό του και από τα πράγματα.
Οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν χάσει τον προσωπικό τους χαρακτήρα. Έτσι παρατηρεί κανείς πως η σχέση ενός ατόμου προς το άλλο έχασε, τον άμεσο και ανθρώπινο χαρακτήρα της και διέπεται ολοκληρωτικά και ξεδιάντροπα από πνεύμα μόνο του συμφέροντος.
Όλες οι προσωπικές, κοινωνικές σχέσεις μας κυριαρχούνται από τους νόμους του αγοραίου πνεύματος.
Ο σύγχρονος άνθρωπος κάτω από το βιομηχανικό πνεύμα που είναι η ατμόσφαιρα του, υφίσταται χωρίς και ο ίδιος να συνειδητοποιεί τον εαυτό του ως πράγμα και όχι σαν φορέα ανθρωπίνων δυνάμεων. Ο σκοπός του είναι να πουλήσει τον εαυτό του με επιτυχία στην αγορά. Γι΄αυτό και δεν αντλεί τη συναίσθηση του εαυτού του από την ενεργητικότητα, σαν ένα ον, που σκέφτεται και αγαπά παρά από τον κοινωνικό, οικονομικό ρόλο του. Το αίσθημα της επιτυχίας του εξαρτάται από την επιτυχία, αν μπορεί να τοποθετήσει σε συμφέρουσα τιμή τον εαυτό του, το σώμα του, τη νόησή του, τη νοητικήικανότητά του και δυνατότητά του και την ψυχή του ακόμη μέσα στη κοινωνία της κερδολαγνίας και της ανοχής των πάντων.
Διακρίνεται για τη στεγνή ψυχικότητά του και το ασυγκίνητο της καρδιάς του, την απόκρουση της συναισθηματικότητας του και του πραγματισμού της εποχής μας. Οι ανθρώπινες ιδιότητες και κοινωνικές αξίες, όπως η ευγένεια, η καλοσύνη, η ευγνωμοσύνη, η φιλία, οι ηθικές αξίες και άλλα ιερά και άγια ακόμη, αντικρίζονται σήμερα ως εμπορεύματα της απόκτησης κέρδους. Αφανίσαμε τις αρετές και αξίες, έτσι ανεβάσαμε την αποξένωση του ανθρώπου από τους άλλους στο ύψιστο σημείο, με αποτέλεσμα τη διάλυση της οικογένειας, τον αφανισμό της συγγένειας, ως το σημείο της άκρας αποξένωσης των παιδιών από τους γερασμένους και ανήμπορους γονείς τους κλπ, της σκληρής και θλιβερής πραγματικότητας της εποχή μας, του απανθρωπισμού μας.
