Με μια αιχμηρή αλλά ταυτόχρονα καλοπροαίρετη παρέμβαση, ο Γιώργος Διαμαντάτος καταθέτει τον προβληματισμό του για την αλλοίωση του χαρακτήρα των παραδοσιακών πανηγυριών, με αφορμή μουσικές επιλογές που, όπως επισημαίνει, δεν συνάδουν με το πνεύμα και την ιστορία των τοπικών γιορτών.
Μέσα από την ανάρτησή του, υπογραμμίζει ότι τα πανηγύρια δεν αποτελούν απλώς μια μορφή διασκέδασης, αλλά έναν ζωντανό θεσμό που συνδέεται άρρηκτα με την παράδοση, τη θρησκευτική πίστη, την πολιτιστική ταυτότητα και τη συλλογική μνήμη κάθε τόπου. Όπως αναφέρει, η εισαγωγή μουσικών ακουσμάτων που δεν έχουν σχέση με την τοπική λαϊκή παράδοση κινδυνεύει να μετατρέψει τα πανηγύρια από χώρους πολιτιστικής έκφρασης σε απλές ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, απομακρύνοντάς τα από τον αυθεντικό τους χαρακτήρα.
Με αφορμή το πανηγύρι του Αϊ-Γιάννη στα Τζαννάτα, ο κ. Διαμαντάτος εκφράζει τις απόψεις του για την ανάγκη διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, τονίζοντας πως η εξέλιξη και η ανανέωση είναι θεμιτές, αρκεί να πραγματοποιούνται με σεβασμό στις ρίζες και στις παραδόσεις που κληροδότησαν οι προηγούμενες γενιές.
Η ανάρτηση του Γιώργου Διαμαντάτου:
Όταν σε ένα παραδοσιακό πανηγύρι ακούγεται άσχετη μουσική, χάνεται η αυθεντικότητα της πολιτισμικής κληρονομιάς. Τα πανηγύρια είναι κάτι παραπάνω από διασκέδαση· αποτελούν ζωντανή μορφή έκφρασης που συνδέει τη θρησκευτική γιορτή με την τοπική ιστορία.Οι επιδράσεις αυτής της πρακτικής συνοψίζονται στα εξής.. 1.-Αλλοίωση της ταυτότητας: Οι τοπικοί χοροί και τα βιώματα των γενεών διασώζονται μέσα από τους αυθεντικούς ήχους. Η ξένη μουσική υποβαθμίζει τον λαϊκό πολιτισμό….2.-Κοινωνική αποσύνδεση: Το παραδοσιακό πανηγύρι προσφέρει συλλογικότητα. Η εισαγωγή ξένων αστικών ή ποπ στοιχείων συχνά μετατρέπει το γλέντι σε ένα απλό υπαίθριο κλαμπ…3.-Η αναζήτηση της ισορροπίας: Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο πολιτισμός είναι ζωντανός οργανισμός και επιδέχεται εξέλιξη.
