Ερωτήματα και προβληματισμό προκαλούν εικόνες από την πανέμορφη παραλία Καμάρι, στον κόλπο της Φτέρης, όπου μέσα στη φυσική σπηλιά της παραλίας έχουν εμφανιστεί κατασκευές και αντικείμενα που δημιουργούν την εντύπωση μιας μόνιμης ή ιδιότυπης «κατάληψης» του χώρου.
Πώς βρέθηκαν εκεί και ποιος τα τοποθέτησε; Πρόκειται για ερωτήματα που εύλογα τίθενται, καθώς ένας τόσο ιδιαίτερος φυσικός χώρος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν ιδιωτική αυλή ή σαν προσωπικός χώρος κάποιου.
Υπάρχουν μάλιστα αναφορές ότι στον συγκεκριμένο χώρο πραγματοποιούνται ακόμη και τραπεζώματα. Δεν υιοθετούμε ούτε προδικάζουμε τις συγκεκριμένες αναφορές, όμως το ζήτημα είναι πολύ ευρύτερο και αφορά κάτι αυτονόητο: η παραλία και ο φυσικός της χώρος δεν αποτελούν ιδιοκτησία κανενός.
Η σπηλιά, όπως και ο αιγιαλός και η παραλία, δεν μπορεί να θεωρείται χώρος προσωπικής εκμετάλλευσης. Δεν μπορεί κάποιος να την οριοθετεί στην πράξη, να την εξοπλίζει, να την «κρατά» για τον εαυτό του ή να δημιουργεί την εικόνα ότι αποτελεί ιδιωτικό χώρο.
Η παραλία Καμάρι ανήκει σε όλους. Σε κάθε κάτοικο, σε κάθε επισκέπτη, σε κάθε λουόμενο που θέλει να απολαύσει το φυσικό τοπίο χωρίς να αισθάνεται ότι εισέρχεται σε έναν χώρο που κάποιος άλλος έχει οικειοποιηθεί.
Και εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Η φυσική ομορφιά της περιοχής είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να προστατευθεί. Η σπηλιά δεν είναι χώρος για εμπορική εκμετάλλευση, ούτε για ιδιωτική χρήση. Δεν είναι χώρος για να μετατρέπεται σε «τραπεζαρία», αποθήκη, καθιστικό ή οποιαδήποτε άλλη ιδιωτική εγκατάσταση.
Το γεγονός ότι ένας χώρος είναι απομονωμένος και δύσκολα προσβάσιμος δεν σημαίνει ότι μπορεί να γίνει «ξέφραγο αμπέλι» ή να αποκτήσει ιδιοκτήτη στην πράξη.
Αν υπάρχουν κατασκευές ή εγκαταστάσεις που έχουν τοποθετηθεί χωρίς τις απαραίτητες εγκρίσεις, θα πρέπει οι αρμόδιες υπηρεσίες να ελέγξουν τι ακριβώς συμβαίνει και με ποια δικαιοδοσία. Όχι για να δημιουργηθεί αντιπαράθεση, αλλά για να προστατευθεί ένας ιδιαίτερος φυσικός χώρος και να διασφαλιστεί ότι παραμένει ελεύθερος και προσβάσιμος σε όλους.
Κανείς δεν μπορεί να θεωρεί ότι μια παραλία τού ανήκει. Κανείς δεν μπορεί να οικειοποιείται μια φυσική σπηλιά και κανείς δεν μπορεί να μετατρέπει έναν κοινόχρηστο φυσικό χώρο σε προσωπικό ή εμπορικό χώρο.
Η προστασία των παραλιών μας δεν είναι μόνο ζήτημα αισθητικής. Είναι ζήτημα σεβασμού στον δημόσιο χώρο, στο φυσικό περιβάλλον και στο δικαίωμα όλων να απολαμβάνουν ελεύθερα τις παραλίες της Κεφαλονιάς.
