Έως εκεί έφτασαν κάποιοι στην Παλλική, καταστρέφοντας μια από τις παραλίες που ξεχώριζαν για τη φυσική της ομορφιά.
Η παραλία της Αγίας Ελένης, ένας όμορφος και φυσικός παραθαλάσσιος χώρος, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εικόνα που προκαλεί οργή και πολλά ερωτήματα.
Η πρόσβαση προς την παραλία τσιμεντώθηκε μέχρι σχεδόν την άμμο, αλλοιώνοντας το φυσικό τοπίο και δημιουργώντας μια εικόνα που δεν έχει καμία σχέση με τον χαρακτήρα και την ομορφιά της περιοχής.
Ποιος έδωσε την άδεια; Ποιος το έκανε; Ποιος επέτρεψε να φτάσει το τσιμέντο μέχρι την παραλία;
Δεν μπορεί κάθε φυσική γωνιά του νησιού να μετατρέπεται σε τσιμέντο στο όνομα μιας δήθεν «διευκόλυνσης». Η φυσική ομορφιά δεν είναι οικόπεδο για αυθαίρετες παρεμβάσεις και οι παραλίες μας δεν είναι χώροι για να επεμβαίνει ο καθένας αυθαίρετα.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και οι υπεύθυνοι του Δήμου Ληξουρίου γνωρίζουν την κατάσταση;
Το ερώτημα είναι απλό:Τι έχουν κάνει; Έχουν ελέγξει ποιος προχώρησε σε αυτή την παρέμβαση; Υπάρχει άδεια; Και αν δεν υπάρχει, ποιοι προχώρησαν στην τσιμεντοποίηση της παραλίας ·Η Αγία Ελένη δεν χρειάζεται περισσότερο τσιμέντο. Χρειάζεται προστασία.
Γιατί όταν στο όνομα της «ανάπτυξης» καταστρέφουμε αυτό ακριβώς που κάνει τον τόπο μας μοναδικό, τότε δεν μιλάμε για ανάπτυξη.Μιλάμε για καταστροφή της φυσικής μας κληρονομιάς.
Η ανθρώπινη παρέμβαση έχει όρια – Η φυσική ομορφιά ενός τόπου δεν είναι ανεξάντλητη. Η ανθρώπινη παρέμβαση έχει όρια και όταν αυτά ξεπερνιούνται, το τίμημα το πληρώνει το ίδιο το περιβάλλον.
Η Αγία Ελένη στην Παλλική ήταν μια παραλία που ξεχώριζε για την αυθεντικότητα και το φυσικό της τοπίο. Σήμερα, όμως, η εικόνα της προκαλεί εύλογα ερωτήματα και αγανάκτηση, με το τσιμέντο να φτάνει μέχρι την άμμο και να αλλοιώνει έναν χώρο που θα έπρεπε να προστατεύεται.
