Ήξεις αφήξεις. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να περιγράψει όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ώρες γύρω από τον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣΚΙ. Ενώ μόλις χθες ο Παλληξουριακός κατακεραύνωνε δημόσια τον πρόεδρο της Ένωσης για την επιλογή του γηπέδου της Σκάλας, σήμερα… ξαφνικά, η ίδια ομάδα συμφωνεί να διεξαχθεί ο αγώνας στο ίδιο γήπεδο, απλώς σε άλλη ημερομηνία.
Και εδώ γεννιούνται τα εύλογα ερωτήματα:
Δεν ήταν το γήπεδο το πρόβλημα; Δεν ήταν οι υποδομές, η ασφάλεια, η πρόσβαση, η φιλοξενία των φιλάθλων; Δεν ήταν η «υποβάθμιση του θεσμού» που καταγγελλόταν μόλις χθες;
Τι ακριβώς άλλαξε μέσα σε λίγες ώρες; Μήπως τελικά η ημερομηνία δεν ήταν ποτέ το ζήτημα; Μήπως κάποιοι αποφάσισαν ότι είναι καλύτερο να πέσουν οι τόνοι ενόψει των εκλογών της ΕΠΣΚΙ;
Γιατί όταν μια τόσο σκληρή ανακοίνωση μετατρέπεται σε συναίνεση από τη μια μέρα στην άλλη, τότε δεν μιλάμε για παρεξήγηση. Μιλάμε για μια εικόνα που δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά.
Και το σημαντικότερο: Δεν σώζεται η παρτίδα όταν η αξιοπιστία θυσιάζεται για λόγους σκοπιμότητας.
Το τοπικό ποδόσφαιρο χρειάζεται καθαρές θέσεις, όχι παλινωδίες. Χρειάζεται σταθερότητα, όχι διορθωτικές κινήσεις της τελευταίας στιγμής. Και πάνω απ’ όλα, χρειάζεται σεβασμό — από όλους.
