Η πορεία της Ισπανίας μέχρι τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη ποδοσφαιρική επιτυχία. Είναι ένα μάθημα για το πώς χτίζονται οι μεγάλες ομάδες και οι μεγάλες προσωπικότητες. Δεν είναι μόνο η ποιότητα των ποδοσφαιριστών της που εντυπωσιάζει, αλλά κυρίως η νοοτροπία, η ταπεινότητα και η προσήλωσή τους σε αξίες που σήμερα σπανίζουν στον επαγγελματικό αθλητισμό.
Για χρόνια η Εθνική Ισπανίας θεωρούνταν η «αιώνια απογοήτευση» των μεγάλων διοργανώσεων. Όμως από τη γενιά των Πουγιόλ, Τσάβι, Ινιέστα και Κασίγιας μέχρι τη σημερινή ομάδα, η επιτυχία δεν βασίστηκε ποτέ μόνο στο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Βασίστηκε στην πειθαρχία, στη δουλειά, στην ομαδικότητα και στην απουσία υπερβολικού εγωισμού.
Η σημερινή Ισπανία δεν είναι μια ομάδα γεμάτη «σταρ» που κυνηγούν τα πρωτοσέλιδα. Είναι μια ομάδα γεμάτη ανθρώπους που επιλέγουν να κρατούν χαμηλό προφίλ.
Ο Ρόντρι, ένας από τους κορυφαίους μέσους στον κόσμο, όταν αγωνιζόταν στη Βιγιαρεάλ έμενε σε φοιτητική εστία, ολοκλήρωνε τις σπουδές του στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οικονομικών, οδηγούσε ένα μεταχειρισμένο Opel Corsa και μέχρι σήμερα αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο Ουνάι Σιμόν έχει εξηγήσει ότι εγκατέλειψε τα social media επειδή δεν θέλει να ζει ανάμεσα στην αποθέωση και την τοξικότητα του διαδικτύου.
Ο Πέδρι έχει δηλώσει πως δεν τον ενδιαφέρουν τα τατουάζ, η εικόνα ή οι εντυπωσιασμοί. Θέλει απλώς να παίζει ποδόσφαιρο.
Ο Φαμπιάν Ρουίθ κουβαλά μια ιστορία που συγκινεί. Η μητέρα του εργαζόταν επί χρόνια ως καθαρίστρια στις εγκαταστάσεις της Μπέτις, ώστε να μπορέσει ο γιος της να συνεχίσει το όνειρό του. Σήμερα, παρά τα εκατομμύρια που κερδίζει, εξακολουθεί να μιλά με σεβασμό για τις θυσίες της οικογένειάς του και να αποφεύγει κάθε επίδειξη πλούτου.
Ο Ντάνι Όλμο ολοκλήρωσε τις σπουδές του, συμμετέχει ενεργά σε φιλανθρωπικές δράσεις μέσω του Common Goal και προσφέρει μέρος του εισοδήματός του σε παιδιά με καρκίνο και σε θύματα πολέμου, χωρίς να επιδιώκει δημοσιότητα.
Ο Ρομπέν Λε Νορμάν επιλέγει μια ήρεμη ζωή, μακριά από τη λάμψη. Διαβάζει βιβλία, περπατά στη φύση, μαγειρεύει στο σπίτι και αφιερώνει τον χρόνο του στην οικογένειά του.
Ο Ογιαρθάμπαλ ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές χωρίς να ζητήσει ποτέ προνομιακή μεταχείριση λόγω της ποδοσφαιρικής του ιδιότητας.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι κάποιος γίνεται σπουδαίος ποδοσφαιριστής επειδή είναι ταπεινός. Σημαίνουν όμως ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει καλλιεργήσει μια κουλτούρα όπου η προσωπική προβολή έρχεται δεύτερη και η ομάδα πρώτη.
Αυτό ακριβώς φάνηκε και μέσα στο γήπεδο. Η Ισπανία απέκλεισε τη Γαλλία όχι επειδή διέθετε περισσότερους διάσημους ποδοσφαιριστές, αλλά επειδή λειτούργησε σαν ένα απόλυτα συντονισμένο σύνολο. Με πειθαρχία, ένταση, κάθετο ποδόσφαιρο, σωστές αποστάσεις και αλληλοκάλυψη, περιόρισε τα μεγάλα αστέρια των αντιπάλων της και απέδειξε ότι η ομάδα μπορεί να είναι ισχυρότερη από το άθροισμα των μονάδων της.
Στον σύγχρονο αθλητισμό, όπου η εικόνα πολλές φορές προηγείται της ουσίας, η Ισπανία υπενθυμίζει ότι οι πραγματικοί πρωταθλητές δεν χρειάζονται φωνές, υπερβολές και συνεχή προβολή. Χρειάζονται χαρακτήρα, καθημερινή δουλειά, σεβασμό στους συμπαίκτες και αφοσίωση στον στόχο.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο μυστικό της επιτυχίας της. Οι τίτλοι κατακτώνται με τα πόδια, αλλά οι μεγάλες δυναστείες χτίζονται πρώτα με τον χαρακτήρα.
