Αντίσαμος: Όταν η υπερεκμετάλλευση επισκιάζει τη φυσική ομορφιά μιας από τις ομορφότερες παραλίες της Ελλάδας

Η παραλία της Αντισάμου δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα φυσικά αξιοθέατα της Κεφαλονιάς, γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο για τα τιρκουάζ νερά της, το λευκό βότσαλο και το καταπράσινο τοπίο που την περιβάλλει. Είναι μια παραλία που η ίδια η φύση δημιούργησε ως κόσμημα του Ιονίου.

Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια η εικόνα της γεννά έντονο προβληματισμό.

Η εκμετάλλευση της παραλίας φαίνεται να έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια της αισθητικής αλλά και της ισορροπίας ανάμεσα στην επιχειρηματική δραστηριότητα και τον δημόσιο χαρακτήρα της ακτής. Σε μεγάλο μέρος της παραλίας, το φυσικό βότσαλο έχει σχεδόν εξαφανιστεί κάτω από μια ατελείωτη έκταση από ομπρέλες και ξαπλώστρες, δημιουργώντας την εικόνα μιας οργανωμένης πλατείας και όχι μιας φυσικής παραλίας.

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι επισκέπτες που επιλέγουν να απολαύσουν τη θάλασσα χωρίς να νοικιάσουν ξαπλώστρα ή ομπρέλα βρίσκονται ουσιαστικά αποκλεισμένοι από το μεγαλύτερο τμήμα της παραλίας. Αναγκάζονται να μετακινηθούν στις άκρες, στα πιο απομακρυσμένα σημεία, σαν να είναι εξόριστοι μέσα σε έναν δημόσιο χώρο που ανήκει σε όλους. Αυτή είναι η πραγματικότητα που συναντά σήμερα κανείς στην Αντίσαμο και δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι οργανωμένες παραλίες αποτελούν σημαντικό στοιχείο του σύγχρονου τουριστικού προϊόντος. Οι υπηρεσίες υψηλού επιπέδου, η άνεση, η ασφάλεια και η εξυπηρέτηση που προσφέρουν οι επιχειρήσεις είναι απαραίτητες και συμβάλλουν στην αναβάθμιση της εμπειρίας του επισκέπτη. Ο τουρισμός χρειάζεται επενδύσεις και ποιοτικές υπηρεσίες.

Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ανάπτυξη και την υπερεκμετάλλευση. Και στην Αντίσαμο αυτή η γραμμή δείχνει να έχει ξεπεραστεί.

Ας μην γελιόμαστε. Η Αντίσαμος καλπάζει, σαν αφηνιασμένος ταύρος, προς τη σταδιακή υποβάθμιση του σημαντικότερου κεφαλαίου της: του ίδιου του φυσικού της τοπίου. Του μοναδικού πόρου που την ανέδειξε σε διεθνή προορισμό και που αποτελεί τη βάση της τουριστικής και οικονομικής της αξίας. Αν συνεχιστεί η ανεξέλεγκτη εμπορική εκμετάλλευση, κάθε κομμάτι της φυσικής αυθεντικότητας που έχει απομείνει κινδυνεύει να χαθεί.

Οι οικονομικές συνέπειες από την απώλεια αυτού του φυσικού κεφαλαίου πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο σοβαρής δημόσιας διαβούλευσης. Γιατί η φύση δεν είναι ανεξάντλητος πόρος. Είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα της Κεφαλονιάς και πάνω σε αυτό στηρίζεται η τοπική οικονομία.

Όλοι θέλουμε την ανάπτυξη. Όλοι θέλουμε την αξιοποίηση της μοναδικής φυσικής ομορφιάς της χώρας και του νησιού μας. Κανείς όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει την υπερεκμετάλλευση που αλλοιώνει την ταυτότητα ενός τόπου.

Η Αντίσαμος δεν έγινε παγκοσμίως γνωστή για τις αμέτρητες σειρές από ξαπλώστρες. Έγινε διάσημη για τα γαλαζοπράσινα νερά της, το λευκό βότσαλο και το παρθένο φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει. Αυτή είναι η εικόνα που αναζητούν οι επισκέπτες και αυτή είναι η εικόνα που οφείλουμε να προστατεύσουμε.

Η σημερινή εικόνα της πανέμορφης Αντισάμου, που σταδιακά μετατρέπεται σε μια απέραντη “πλατεία” από ομπρέλες και ξαπλώστρες, εγκυμονεί τον κίνδυνο να δημιουργήσει στο εγγύς μέλλον αρνητικό αντίκτυπο στο τουριστικό προϊόν της Κεφαλονιάς. Ο επισκέπτης του αύριο αναζητά αυθεντικότητα, φυσική ομορφιά και ελεύθερη πρόσβαση στη φύση. Αν αυτά χαθούν, θα χαθεί και το σημαντικότερο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του νησιού μας.

Η πρόκληση για όλους — Πολιτεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση και επιχειρηματίες — είναι να βρεθεί η χρυσή τομή. Να συνεχίσουν να παρέχονται ποιοτικές υπηρεσίες, αλλά με σεβασμό στο περιβάλλον, στη νομοθεσία, στην αισθητική του τοπίου και στο δικαίωμα κάθε πολίτη και επισκέπτη να απολαμβάνει ελεύθερα μια δημόσια παραλία.

Γιατί ο τουρισμός του μέλλοντος δεν θα κριθεί από το πόσες ξαπλώστρες χωρούν σε μια παραλία, αλλά από το κατά πόσο καταφέραμε να διατηρήσουμε ζωντανό το φυσικό κεφάλαιο που κάνει την Κεφαλονιά μοναδική.