Η φύση, μέσα στους αιώνες, δημιουργεί, αναπλάθει και μεταμορφώνει. Το ίδιο συμβαίνει και στην παραλία της Κουνοπέτρας, όπου οι συνεχείς διαβρώσεις της ακτογραμμής και οι καταπτώσεις αποτελούν πλέον ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Το τοπίο αλλάζει διαρκώς, σαν να το ζωγραφίζει αόρατο χέρι, αφήνοντας πάνω του τα σημάδια του χρόνου και της θάλασσας.
Στην περιοχή κυριαρχούν Πλειοκαινικά ιζήματα, με χαρακτηριστικό τον ψαμμιτικό ασβεστόλιθο, πλούσιο σε απολιθώματα Echinidae (εχινοειδή) και Pectinidae (χτένια). Δίπλα τους εκτείνονται τα εντυπωσιακά κυανά αργιλικά ιζήματα, μεγάλης ισχύος και πάχους, τα οποία παρουσιάζουν έντονες γεωμορφές διάβρωσης. Αυτές οι μορφές δεν είναι τυχαίες: δημιουργούνται από τις μηχανικές και χημικές διεργασίες του νερού, που σμιλεύει αργά αλλά ασταμάτητα το τοπίο.
Η διάβρωση στην Κουνοπέτρα δεν είναι απειλή του μέλλοντος — είναι ήδη εδώ. Οι καταπτώσεις στην παραλία επιβεβαιώνουν ότι η φύση βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, αλλάζοντας τα δεδομένα και υπενθυμίζοντάς μας πως η θάλασσα πάντα θα διεκδικεί τον χώρο που της ανήκει.
Γι’ αυτό και η παραλία πρέπει να προστατευτεί. Νέες κατασκευές που δεν συνάδουν με το φυσικό περιβάλλον δεν έχουν θέση σε ένα τόσο ευαίσθητο και μοναδικό τοπίο. Η ανθρώπινη παρέμβαση οφείλει να είναι προσεκτική, διακριτική και απόλυτα συμβατή με τη γεωλογική και περιβαλλοντική πραγματικότητα της περιοχής.
Η Κουνοπέτρα, με τα χρώματα, τις υφές και τις γεωλογικές της ιστορίες, μοιάζει με ζωγραφικό πίνακα. Ένα έργο τέχνης που δεν ανήκει σε κανέναν, παρά μόνο στη φύση που το δημιούργησε — και σε όλους εμάς που έχουμε το χρέος να το σεβαστούμε και να το διαφυλάξουμε.
