Τον προβληματισμό της για τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται οι τροχονομικοί έλεγχοι και για το κατά πόσο η αυστηρή επιβολή προστίμων συμβάλλει ουσιαστικά στην καλλιέργεια οδικής συνείδησης, εκφράζει με ανάρτησή της η Αυγούστα Παυλάτου.
Όπως σημειώνει, η τήρηση των κανόνων οδικής ασφάλειας είναι απαραίτητη και αδιαπραγμάτευτη, ωστόσο θέτει το ερώτημα αν η συμμόρφωση των πολιτών προκύπτει από ενημέρωση και υπευθυνότητα ή από τον φόβο των κυρώσεων. Παράλληλα, ασκεί κριτική σε περιπτώσεις που, όπως αναφέρει, επιβάλλονται πρόστιμα για επουσιώδεις παραβάσεις, γεγονός που οδηγεί σε αμφισβήτηση του σκοπού της αστυνόμευσης και της εφαρμογής του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Στην ανάρτησή της υπογραμμίζει ότι η αυστηρότητα χωρίς ενσυναίσθηση και ανθρώπινη προσέγγιση δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση οδηγικής παιδείας, αλλά δημιουργεί κλίμα φόβου και αντίδρασης στους πολίτες.
Η ανάρτηση της Αυγούστας Παυλάτου :
Αν κάτι έχω μάθει από τη δουλειά μου, είναι ότι η τιμωρία δεν είναι διδακτική.
Ωστόσο φέρνει αποτελέσματα έστω και πρόσκαιρα.
Φυσικά, όλοι οδηγούμε πια πολύ πιο προσεκτικά, εξοπλισμένοι με όλα τα απαραίτητα και ακολουθώντας τους κανόνες οδικής ασφάλειας.
Είναι όμως από γνώση ή από φόβο; Γιατί αν είναι από φόβο, όταν σταματήσει η “τρομοκρατία”, θα σταματήσει και η σύνεση.
Καλώς να κόβονται κλήσεις για μέθη, για ταχύτητα, για παραβιάσεις. Όταν όμως κόβουν κλήσεις επειδή δεν είχε νερό ο υαλοκαθαριστήρας κατακαλόκαιρο ή για άλλες τέτοιες ασήμαντες (μάλλον) αφορμές, και οι πολίτες αντιμετωπίζονται με απανθρωπιά και παντελή έλλειψη ενσυναίσθησης, η αυστηρότητα του κ.ο.κ. και η αναγκαιότητα της αστυνόμευσης, χάνει την ισχύ της και αμφισβητείται.
