Το Ληξούρι αποχαιρέτησε το καλοκαίρι με καντάδες και αναμνήσεις
Το Ληξούρι αποχαιρέτησε το καλοκαίρι με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Με τραγούδια, καντάδες και μελωδίες που είναι βαθιά ριζωμένες στην ψυχή της Παλικής.Η τελευταία κανταδόρικη περατζάδα της Ανδρικής Δημοτικής Χορωδίας γέμισε τα σοκάκια του Ληξουρίου με μουσική και ξύπνησε μνήμες μιας άλλης εποχής.
Εκεί, λοιπόν, στα στενά και στα σοκάκια του Ληξουρίου, ξύπνησαν μνήμες από το παλιό Ληξούρι. Από εκείνες τις όμορφες εποχές που οι τραγουδιστάδες περπατούσαν στις γειτονιές και τραγουδούσαν τις κεφαλονίτικες καντάδες, μεταφέροντας από δρόμο σε δρόμο τις μελωδίες, τις αγάπες, τις νοσταλγίες και τις ιστορίες του τόπου.
Και για λίγο, το χθες συναντήθηκε με το σήμερα.
Ο μαέστρος Άγγελος Μουρελάτος με την κιθάρα και ο Γρηγόρης Βλαχούλης στο ακορντεόν, μαζί με τους κανταδόρους, περπάτησαν στους δρόμους του Ληξουρίου και έφεραν ξανά στις γειτονιές εκείνον τον ήχο που κάποτε αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της πόλης.Οι φωνές ενώθηκαν με τις μελωδίες και οι δρόμοι γέμισαν από το χαρακτηριστικό κεφαλονίτικο τραγούδι.
Ήταν κάτι περισσότερο από μια μουσική εκδήλωση. Ήταν μια μικρή επιστροφή στον χρόνο.Μια υπενθύμιση ότι η παράδοση δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία και στις παλιές φωτογραφίες. Ζει όταν οι άνθρωποι την τραγουδούν, όταν περνά από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά.
Και το Ληξούρι έχει μια σπουδαία μουσική παράδοση που αξίζει να παραμένει ζωντανή.Έτσι, με τις τελευταίες καντάδες του καλοκαιριού να αντηχούν στα σοκάκια, το Ληξούρι αποχαιρέτησε το καλοκαίρι, αλλά κράτησε ζωντανές τις μνήμες του παλιού Ληξουρίου.
Γιατί κάποιες μελωδίες δεν τελειώνουν ποτέ.
Μένουν στους δρόμους, στις γειτονιές και κυρίως στις καρδιές των ανθρώπων.
