Η ειδική περιβαλλοντική μελέτη του Θαλάσσιου Πάρκου Ιονίου φέρνει μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριζόμαστε πλέον τη θάλασσα και ιδιαίτερα τις περιοχές της Κεφαλονιάς που εντάσσονται στο νέο καθεστώς προστασίας. Η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος δεν αποτελεί πλέον μια γενική διακήρυξη προθέσεων, αλλά μετατρέπεται σε συγκεκριμένο και δεσμευτικό πλαίσιο κανόνων.
Στο επίκεντρο αυτής της αλλαγής βρίσκονται τα λιβάδια Ποσειδωνίας. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της Μεσογείου, που λειτουργεί ως φυσικό φίλτρο καθαρισμού των υδάτων, συμβάλλει στη σταθεροποίηση των ακτών και φιλοξενεί μεγάλο αριθμό θαλάσσιων οργανισμών. Παρ’ όλα αυτά, για χρόνια αντιμετωπίζονταν ως ένας «αόρατος» πλούτος, ευάλωτος κυρίως στην ανεξέλεγκτη αγκυροβόληση. Κάθε άγκυρα που πέφτει και σέρνεται στον βυθό μπορεί να καταστρέψει σε λίγα λεπτά θαλάσσια βλάστηση που χρειάστηκε δεκαετίες για να αναπτυχθεί.
Η νέα μελέτη αλλάζει ριζικά το πλαίσιο. Η ελεύθερη αγκυροβολία απαγορεύεται σε κρίσιμους οικοτόπους και επιτρέπεται μόνο σε χωροθετημένα οικολογικά αγκυροβόλια, υπό συγκεκριμένους όρους. Αυτό σημαίνει ότι η διαχείριση των αγκυροβολίων περνά σε μια φάση οργανωμένη και, ουσιαστικά, υποχρεωτική. Δεν πρόκειται για μια απλή σύσταση, αλλά για κατεύθυνση που θα ενσωματωθεί στον τρόπο λειτουργίας ολόκληρης της θαλάσσιας δραστηριότητας.
Η αλλαγή αυτή επηρεάζει άμεσα την οικονομία της θάλασσας. Οι ναυλώσεις, τα ημερόπλοια, οι επαγγελματίες του θαλάσσιου τουρισμού και οι επιχειρήσεις που βασίζουν το προϊόν τους στις παραλίες και τους όρμους της Κεφαλονιάς θα χρειαστεί να προσαρμοστούν. Ωστόσο, η υποχρεωτικότητα δεν πρέπει να εκληφθεί ως εμπόδιο, αλλά ως προϋπόθεση βιωσιμότητας. Ένας προορισμός που προστατεύει το θαλάσσιο κεφάλαιό του διασφαλίζει τη συνέχεια της τουριστικής του δυναμικής.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι λύσεις είχαν ήδη προταθεί. Πριν από έναν χρόνο, ο επαγγελματίας δύτης Μάκης Σωτηρόπουλος είχε αποστείλει πρόταση στους τρεις δήμους της Κεφαλονιάς για την αφιλοκερδή τοποθέτηση οικολογικών συστημάτων αγκυροβόλησης σε τρεις περιοχές, χωρίς να υπάρξει ανταπόκριση. Σήμερα, με το νέο καθεστώς να καθιστά τέτοιες παρεμβάσεις αναγκαίες, γίνεται σαφές ότι ο χρόνος της αδράνειας έχει τελειώσει.
Το μέλλον των αγκυροβολίων στην Κεφαλονιά θα είναι αναπόφευκτα διαφορετικό. Θα στηρίζεται σε οργανωμένες ζώνες, σε πιστοποιημένα συστήματα πρόσδεσης και σε ελεγκτικούς μηχανισμούς που θα διασφαλίζουν την εφαρμογή των κανόνων. Η υποχρεωτική προστασία δεν είναι τιμωρητική επιλογή· είναι το εργαλείο που θα επιτρέψει στη θάλασσα να παραμείνει ζωντανή και παραγωγική.
Η μετάβαση αυτή απαιτεί σχέδιο, συνεργασία και έγκαιρη προετοιμασία. Το πλαίσιο έχει ήδη αλλάξει. Το ζητούμενο πλέον είναι αν η Κεφαλονιά θα προχωρήσει μπροστά οργανωμένα, αξιοποιώντας την ευκαιρία να αποτελέσει πρότυπο βιώσιμης θαλάσσιας διαχείρισης στο Ιόνιο.
