Ολοι τους έχουν παραπεμφθεί στη δίκη με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ενώ η πλευρά της οικογένειας είναι έτοιμη να δώσει τη νομική μάχη για την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου σε ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, αφού, όπως υποστηρίζει, οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι οι συνέπειες των πράξεων και κυρίως των παραλείψεών τους ήταν μοιραίες.
Αναλυτικά οι κατηγορίες των υγειονομικών που εμπλέκονται:
1/ Ο βασικός χειρουργός που δεν έδωσε οδηγίες και δεν πήγε στον θάλαμο να δει τον ασθενή. Πρώτος κατηγορούμενος στη δίκη είναι ο χειρουργός ΩΡΛ που είχε αναλάβει να κάνει τη χειρουργική επέμβαση στον Νίκο Γκάτση. Του καταλογίζεται ότι παρέλειψε να μεριμνήσει για τη μετεγχειρητική παρακολούθηση τους ασθενούς του, τις πρώτες κρίσιμες ώρες μετά το χειρουργείο. Ενώ γνώριζε, λόγω της εμπειρίας του, ότι εντός των πρώτων ωρών έπειτα από μια τέτοια επέμβαση μπορεί να εμφανιστεί, μεταξύ των κύριων μετεγχειρητικών επιπλοκών, και η εσωτερική αιμορραγία στην περιοχή του τραχήλου, η οποία χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, εντούτοις δεν πήγε στον θάλαμο νοσηλείας να ελέγξει προσωπικά την πορεία του ασθενούς και ταυτόχρονα δεν ανέθεσε αυτή την υποχρέωση σε άλλο γιατρό της κλινικής, υφιστάμενό του, αφού ήταν ταυτόχρονα τότε και ο διευθυντής της ΩΡΛ Κλινικής του στρατιωτικού νοσοκομείου (πλέον έχει αποστρατευτεί).
2/ Ο επίκουρος-δεύτερος χειρουργός που δεν παρακολούθησε τον ασθενή. Δεύτερος κατηγορούμενος είναι απόστρατος, πλέον, χειρουργός ΩΡΛ που συμμετείχε ως επίκουρος-δεύτερος χειρουργός στην επέμβαση στον 27χρονο στρατιώτη. Και αυτός κατηγορείται ότι δεν παρακολούθησε τον ασθενή και δεν έδωσε οδηγίες για την αντιμετώπιση τυχόν προβλημάτων. Κι όμως, ο ασθενής ήδη από την έξοδό του από την ανάνηψη παραπονιόταν για δυσχέρεια στην αναπνοή που εντάθηκε, εν συνεχεία είχε δυσφορία και με τη μάσκα οξυγόνου προοδευτικά δεν μπορούσε να μιλήσει ή να καταπιεί και τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε αντιληπτό και οδήγησαν σε απόφραξη της αεροφόρου οδού του στρατιώτη, και στις 3 το μεσημέρι, δύο ώρες μετά την έξοδο από το χειρουργείο, σε ανακοπή. Ο θάνατος επήλθε στις 17.09 και η αιτία θανάτου ήταν «μετεγχειρητικό αποφρακτικό οίδημα – αιμάτωμα τραχηλικής χώρας συνεπεία ρήξεως και αιμορραγίας αγγείων της περιοχής (ρήξη ΑΡ πρόσθιας προσωπικής φλέβας και μερική ρήξη ΑΡ προσωπικής αρτηρίας».
3/ Ο τρίτος χειρουργός που δεν διαπίστωσε τις επιπλοκές. Και ο τρίτος κατηγορούμενος είναι απόστρατος, πλέον, χειρουργός ΩΡΛ και μετείχε στην επέμβαση. Του είχε ανατεθεί από τον βασικό χειρουργό να παραμείνει με τον στρατιώτη έως και την ανάνηψη για να βεβαιωθεί ότι όλα εξελίσσονταν ομαλά. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος γιατρός κατηγορείται ότι δεν διαπίστωσε, ως όφειλε, ότι ο ασθενής είχε αρχίσει να αιμορραγεί εσωτερικά πριν από την έξοδό του από την ανάνηψη και εκδήλωνε ήδη δυσχέρεια στην αναπνοή ενώ μεταφερόταν με το φορείο στον θάλαμο νοσηλείας. Κατηγορείται επίσης ότι δεν πήγε στον θάλαμο για να διαπιστώσει αν όλα έβαιναν καλώς, ούτε έδωσε οδηγίες στις νοσηλεύτριες της κλινικής.
4/ Ο αναισθησιολόγος που έστειλε τον ασθενή σε θάλαμο νοσηλείας. Στον τέταρτο κατά σειρά κατηγορούμενο γιατρό, τον αναισθησιολόγο και επίσης απόστρατο πλέον, καταλογίζεται ότι δεν μερίμνησε για τη δέουσα μετεγχειρητική παρακολούθηση του ασθενούς. Δεν διαπίστωσε ότι μετά την αφύπνισή του είχε ήδη αρχίσει να αιμορραγεί εσωτερικά στην περιοχή του τραχήλου και έτσι ενέκρινε την έξοδό του από την ανάνηψη και τη μεταφορά του σε θάλαμο νοσηλείας ενώ ο 27χρονος εμφάνιζε ήδη δυσκολία στην αναπνοή, για την οποία παραπονέθηκε ενώ μεταφερόταν. Αν το είχε κάνει, τότε η αιμορραγία του στρατιώτη που ήταν αρχόμενη θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί άμεσα. Κανένας δεν αντιλήφθηκε την αιμορραγία και κανένας δεν σταμάτησε το ντόμινο που οδήγησε στον θάνατο τον 27χρονο.
5/ Ο τραυματιοφορέας που δεν είπε για τη δύσπνοια. Πέμπτος κατά σειρά κατηγορούμενος είναι ο τραυματιοφορέας που μετέφερε τον από την αίθουσα ανάνηψης στον θάλαμο νοσηλείας. Μολονότι ο στρατιώτης τού παραπονέθηκε για δυσχέρεια στην αναπνοή, δεν το ανέφερε στους νοσηλευτές παραλαβής του στρατιώτη, ως όφειλε Αν το είχε κάνει, θα είχε ενδεχομένως κινητοποιήσει τους νοσηλευτές.
6/ Η νοσηλεύτρια που έφυγε πριν από τη λήξη του ωραρίου της. Η έκτη κατηγορούμενη είναι η νοσηλεύτρια που εκείνη τη μέρα ασκούσε καθήκοντα υπεύθυνης νοσηλευτικής φροντίδας Νευροχειρουργικής στις 3 Νοεμβρίου του 2023, ημέρα θανάτου του στρατιώτη. Κατηγορείται ότι δεν έκανε τους ελέγχους που όφειλε να κάνει, ενώ ο ασθενής παραπονιόταν για δυσκολία να αναπνεύσει και κυρίως «παρέλειψε να ελέγξει το τραύμα για αιμορραγία, για οίδημα, για αίμα στις παροχετεύσεις. Περιορίστηκε να του βάλει θερμόμετρο, να μετρήσει πίεση και σφυγμό, αλλά και κορεσμό οξυγόνου». Στη συνέχεια, έφυγε από το νοσοκομείο πριν από τη λήξη της βάρδιάς της αφήνοντας στη θέση της τη νοσηλεύτρια της απογευματινής βάρδιας που είχε πάει νωρίτερα, ήταν όμως πολύ λιγότερο εκπαιδευμένη, βοηθός νοσηλευτή, απόφοιτη ΕΠΑΛ.
7/ Ο νοσηλευτής που δεν αξιολόγησε τα παράπονα του ασθενούς. Ανάλογες κατηγορίες αποδίδονται και στον δεύτερο νοσηλευτή που παρέλαβε τον στρατιώτη, αφού και σε εκείνον καταλογίζεται ότι δεν επέδειξε τη δέουσα προσοχή κατά την παραλαβή του ασθενούς και τη φροντίδα του στη συνέχεια.
8/ Η δεύτερη νοσηλεύτρια που δεν ειδοποίησε εγκαίρως γιατρό. Πρόκειται για τη νοσηλεύτρια που πήγε νωρίτερα εκείνη τη μέρα στο νοσοκομείο, αναλαμβάνοντας υπηρεσία βοηθού νοσηλευτή, αν και είχε οριστεί να εκτελέσει την απογευματινή υπηρεσία ως η μοναδική νοσηλεύτρια στη Νευροχειρουργική Κλινική. Ηδη από τις 2.30-2.45 το μεσημέρι, ο στρατιώτης παραπονιόταν πλέον έντονα ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει, επικοινωνούσε με νοήματα ζητώντας βοήθεια γιατί πλέον δεν μπορούσε να μιλήσει και πλέον το οίδημα στον τράχηλο το διαπίστωσε ο πατέρας του ασθενούς που είχε επισκεφτεί το παιδί του στον θάλαμο. Η νοσοκόμα έβαλε οξύμετρο στον 27χρονο, και ούτε τότε ειδοποίησε γιατρό. Στις 15.00 ο στρατιώτης δεν είχε πλέον τις αισθήσεις του και είχε υποστεί ανακοπή. Τότε, κάλεσε στην ειδική τηλεφωνική γραμμή ανακοπών, ζήτησε και από ασθενή να συνεχίσει να καλεί, ενώ εκείνη έκανε ΚΑΡΠΑ, αλλά απάντηση δεν πήρε.
9/ Ο εφημερεύων γιατρός που ήταν σε… επιτροπή απαλλαγών. Ο γιατρός εφημερίας διαπιστώθηκε ότι δεν βρισκόταν στην κλινική, αλλά σε διπλανό κτίριο, όπου συνεδρίαζε επιτροπή απαλλαγών του Γ’ Σώματος Στρατού, μέλος της οποίας είχε οριστεί ο συγκεκριμένος γιατρός, που δεν επισκέφτηκε την κλινική ΩΡΛ και τους ασθενείς πριν από την έναρξη των εργασιών της επιτροπής προκειμένου να ξέρει τα περιστατικά για τα οποία, ως εφημερεύων, θα μπορούσε να κληθεί να επέμβει.
10/ Ο εφημερεύων ειδικός αναισθησιολόγος που έστειλε τη βοηθό του. Πρόκειται για τον γιατρό που είχε την ευθύνη να ενεργοποιήσει την ομάδα απόκρισης σε περίπτωση ανακοπής. Δεν απάντησε στο ασύρματο τηλέφωνο επικοινωνίας που κάλεσε επανειλημμένα η 8η κατηγορούμενη-νοσοκόμα, αλλά και ένας ασθενής, ενώ και όταν ενημερώθηκε δεν πήγε ο ίδιος στον θάλαμο του ασθενούς με ανακοπή, αλλά το ανέθεσε σε ειδικευόμενη αναισθησιολόγο και μια νοσηλεύτρια, βοηθό αναισθησιολόγου, λέγοντάς τους να τον καλέσουν αν το έκριναν αναγκαίο.
11/ Η νοσηλεύτρια-βοηθός αναισθησιολόγου που δεν απάντησε στο τηλέφωνο ανακοπής. Η συγκεκριμένη κατηγορείται ότι επίσης δεν απάντησε στο ασύρματο τηλέφωνο επικοινωνίας – ανακοπής, με αποτέλεσμα να χαθούν κρίσιμα λεπτά για τη σωτηρία του στρατιώτη. Τόσο εκείνη όσο και ο γιατρός φέρονται να ισχυρίζονται ότι δεν λειτούργησε το τηλέφωνο, πράγμα που διαψεύδεται γιατί νωρίτερα υπήρχε αναφορά για άσκοπη κλήση, συνεπώς το τηλέφωνο λειτουργούσε. Χαρακτηριστικό της κατάστασης που είχε δημιουργηθεί στον θάλαμο του στρατιώτη είναι ότι άλλος ασθενής άρχισε να τρέχει στους ορόφους του νοσοκομείου αναζητώντας βοήθεια και προσπαθώντας να εντοπίσει γιατρό.
12/ Η γιατρός συντονίστρια εφημερίας που δεν πήγε στις κλινικές. Η τελευταία κατηγορούμενη είναι νευρολόγος-στρατιωτική γιατρός, η οποία την κρίσιμη μέρα ήταν συντονίστρια της εφημερίας. Της καταλογίζεται ότι δεν επισκέφτηκε όλα τα τμήματα του νοσοκομείου και όχι μόνο τα Επείγοντα. Τόσο εκείνη όσο και ένας ακόμη συνάδελφός της κατηγορούνται επιπλέον για απόπειρα υπόθαλψης κατά συναυτουργία, καθώς φέρονται να επιχείρησαν να πείσουν τον πατέρα του στρατιώτη να αρνηθεί τη διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής στο παιδί του και να αποδεχθεί ουσιαστικά την αιτία θανάτου που του είχε δηλώσει το νοσοκομείο.
