Με αφορμή την απένταξη του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου από το Ταμείο Ανάκαμψης, ο αρχιτέκτονας Ιωάννης Κεκάτος παρεμβαίνει δημόσια και θέτει μια σειρά από κρίσιμα ερωτήματα για την πορεία του έργου, τις καθυστερήσεις και κυρίως για την απώλεια της ήδη εξασφαλισμένης χρηματοδότησης.
Όπως επισημαίνει, το γεγονός ότι αναζητείται πλέον λύση μέσω του ΕΣΠΑ είναι ασφαλώς θετικό, όμως δεν απαντά στο ουσιαστικό ερώτημα: πώς ένα τόσο σημαντικό έργο, με εξασφαλισμένους πόρους άνω των 7 εκατομμυρίων ευρώ, έφτασε να κινδυνεύει να μεταφέρει το κόστος του σε ένα νέο και περιορισμένο χρηματοδοτικό πρόγραμμα;
Ο κ. Κεκάτος ζητά απαντήσεις για τις ευθύνες, το χαμένο χρονοδιάγραμμα και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η νέα χρηματοδότηση σε άλλα αναγκαία έργα της Κεφαλονιάς και των Ιονίων Νήσων.
Η ανάρτηση του Ιωάννη Κεκάτου:
Οι εξηγήσεις για την απένταξη του Αρχαιολογικού Μουσείου Αργοστολίου από το Ταμείο Ανάκαμψης δεν μπορούν να μας αφήνουν ικανοποιημένους.
Το γεγονός ότι το έργο δεν εγκαταλείπεται και αναζητείται η συνέχιση της χρηματοδότησής του μέσω του ΕΣΠΑ είναι θετικό. Δεν απαντά όμως στο βασικό ερώτημα: γιατί ένα έργο με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση άνω των 7 εκατομμυρίων ευρώ δεν ολοκληρώθηκε στο προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα;
Εάν απαιτηθούν τώρα 7, 8 ή ακόμη και 9 εκατομμύρια ευρώ από το Περιφερειακό Πρόγραμμα «Ιόνια Νησιά», οι πόροι αυτοί θα στερήσουν χρηματοδότηση από άλλα αναγκαία έργα στην Κεφαλονιά και στα υπόλοιπα Ιόνια Νησιά. Το Μουσείο μπορεί να μη χάνεται, χάθηκε όμως μια εξασφαλισμένη πηγή χρηματοδότησης και το κόστος μεταφέρεται σε ένα πεπερασμένο πρόγραμμα.
Οι καθυστερήσεις στα δημόσια έργα είναι υπαρκτές. Όταν όμως χάνονται εκατομμύρια, δεν αρκεί η απάντηση ότι το έργο θα χρηματοδοτηθεί από αλλού. Οφείλουμε να γνωρίζουμε γιατί χάθηκε η αρχική χρηματοδότηση, ποιος είχε την ευθύνη του χρονοδιαγράμματος και ποια άλλα έργα κινδυνεύουν να στερηθούν πόρους.
Αυτά δεν είναι ζητήματα κομματικής αντιπαράθεσης, αλλά χρηστής διοίκησης, σωστού προγραμματισμού και σεβασμού στους δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους που δικαιούται ο τόπος μας.
