Η Ιθάκη του Οκτωβρίου είναι διαφορετική. Είναι ένα νησί που χαμηλώνει τους ρυθμούς του, αφήνει τη θάλασσα να μιλήσει και σε καλεί να ανακαλύψεις εκείνο που πραγματικά αναζητάς. Είναι η Ιθάκη που δεν σου ζητά τίποτα περισσότερο από αυτό που θέλεις να ζήσεις. Δεν χρειάζεται να σου υποσχεθεί τίποτα· σου προσφέρει απλώς τη στιγμή, το βαθύ γαλάζιο του Ιονίου, τη σιωπή των τοπίων, το φως του φθινοπώρου και εκείνη τη μοναδική αίσθηση ότι βρίσκεσαι κάπου όπου ο χρόνος έχει αποφασίσει να κινηθεί πιο αργά.
Εδώ δεν ταξιδεύεις μόνο σε έναν προορισμό. Ταξιδεύεις μέσα σου. Η Ιθάκη είναι ένα νησί που το ζεις σήμερα, αισθάνεσαι την ενέργειά του, περπατάς στα μονοπάτια του, κοιτάζεις τη θάλασσα και ξαφνικά καταλαβαίνεις γιατί αυτός ο τόπος έγινε σύμβολο ενός ολόκληρου ταξιδιού. Είναι η Ιθάκη του Οδυσσέα, το νησί της επιστροφής, της αναζήτησης, της προσμονής και της εσωτερικής διαδρομής. Ένα νησί που δεν χρειάζεται να φωνάξει για να σε μαγέψει· σε κερδίζει αθόρυβα.
Τον Οκτώβριο, οι επισκέπτες που φτάνουν με τα ιστιοπλοϊκά τους απολαμβάνουν μια διαφορετική Ιθάκη. Την ησυχία της, την αυθεντικότητά της, τα ήρεμα νερά και τις μικρές στιγμές που κάνουν ένα ταξίδι πραγματικά ξεχωριστό. Στο Βαθύ, στο Κιόνι και στους υπόλοιπους θαλάσσιους προορισμούς του νησιού, τα ιστιοπλοϊκά συνεχίζουν να δίνουν ζωή στο Ιόνιο, μεταφέροντας ταξιδιώτες που αναζητούν κάτι περισσότερο από έναν ακόμη καλοκαιρινό προορισμό.
Μέσα στο βαθύ γαλάζιο, ανάμεσα στα πανιά των σκαφών και στα καταπράσινα τοπία, η Ιθάκη μοιάζει να έχει σταματήσει τον χρόνο. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο δώρο της: να σε αφήνει να ζήσεις τη στιγμή όπως ακριβώς την ονειρεύτηκες, χωρίς βιασύνη, χωρίς θόρυβο, χωρίς τίποτα περιττό.
Γιατί η Ιθάκη δεν είναι μόνο ένας τόπος που επισκέπτεσαι. Είναι ένας τόπος που σε ταξιδεύει εκεί όπου κάποτε ήθελες να φτάσεις. Και όταν φεύγεις, καταλαβαίνεις πως το πραγματικό ταξίδι δεν ήταν ποτέ μόνο μέχρι την Ιθάκη.
Ήταν η ίδια η Ιθάκη.
